Mama is in balans – November 2018

“Geld maakt niet gelukkig, maar het helpt wel” Dat is eigenlijk waar ik naar probeer te leven. Om heel eerlijk te zijn: ik vind het heerlijk dat er geld binnenkomt, maar geeft het ook net zo makkelijk weer uit. Oftewel sparen vind ik heel lastig …. Ik leef nu en wil er het liefste dan ook nu van genieten. Maar ik weet heel goed dat het ook heel verstandig is om iets achter de hand te hebben. Lang leven mijn persoonlijke boekhouder!

Toen ik de overstap maakte naar de zorg ben ik echt stukken minder gaan verdienen. Veel mensen verklaarden mij voor gek, dat ik kon leven met zo’n financiële aderlating. Ok, het deed in het begin misschien een beetje pijn omdat ik niet meer 3x per jaar op vakantie kon en elke week uit eten, maar inmiddels heb ik alles ingericht op mijn nieuwe inkomen. Je wordt juist heel creatief van rondkomen met minder. Een gelukkig leven hoeft namelijk echt niet duur te zijn.

Ik besteed het meeste geld aan leuke uitstapjes: (heel veel) koffiedrinken, avondjes borrelen, dansen met vriendinnen, lekker eten met vrienden en familie, dagje Efteling, naar bios of theater. En daar weiger ik ook op in te leveren. Mijn geld is beter besteed aan het creëren van herinneringen met dierbaren dan aan luxegoederen. Hoewel ik absoluut van kwalitatief goede en mooie dingen houd. Maar die koop (en verkoop) ik veelal tweedehands, op Marktplaats bijvoorbeeld. Elke keer ben ik weer verbaasd hoeveel geweldig mooie nauwelijks gebruikte kleding, tassen, schoenen, accessoires, speelgoed en nog veel meer er op staat. En die voor minder dan de helft van de aanschafprijs dan voor jou zijn. Voor de kinderen koop ik hele mooie merkkleertjes bij een leuke tweedehandswinkeltje hier in het dorp. Misschien 1 of 2 keer gedragen en laten we eerlijk zijn, het zit toch zo weer in de was 😉

Qua huishouden besparen we niet op eten. Altijd vers en het liefste zoveel mogelijk bio. Bas is heel creatief met koken wat ik van hem heb overgenomen. Bij ons gaat altijd alles op, we laten nauwelijks iets verpieteren en gooien restjes niet weg. We kopen ook (nauwelijks) vlees, dat maakt de boodschappen ook een stuk goedkoper. Verspilling is echt wel een rode draad in ons leven, zoveel mogelijk proberen niet te verspillen dan. Of het nou om eten gaat, kleding of bijvoorbeeld water en energie. We zijn er vanuit ons groene hart veel mee bezig. En daarnaast scheelt het echt een heleboel geld.

Doordat ik weer ben gaan studeren hebben we er voor gekozen om Teun een dag extra naar de peuterspeelzaal te brengen. Goed voor zijn ontwikkeling en voor mama’s studietijd. Dit kost ook wat, maar dat compenseren we weer door de hulp in het huishouden (tijdelijk) te schrappen. We proberen nu samen zoveel mogelijk zelf bij te houden en 4x per jaar Helpling in te schakelen voor een grote schoonmaak.

Bas is dus de CFO van Ons Gezin bv. Als COO vaar ik qua financiën echt volledig op hem, zoals hij in veel zaken ook op mij. Hij betrekt mij overal bij, maar vertrouw hem volledig en laat het vooral ook lekker allemaal aan hem over. Hypotheek, verzekeringen, belastingen, sparen. Heb een huishoudpas en een eigen pinpas waar hij overzicht over heeft. Ik heb echt altijd het gevoel dat ik kan kopen/uitgeven wat ik wil. Want ja, daar werk ik ook hard voor. En dat vind ik helemaal niet erg, want mijn werk maakt mij gelukkig.

Mama is in balans – Oktober 2018

Afgelopen maanden heb ik absoluut niet mogen klagen, deze maand heb ik het helaas best wel pittig. Drukke diensten op mijn werk, zieke kids die niet lekker doorslapen en dan alle andere huishoud-, sport en sociale ballen in de lucht proberen te houden.

Heb vanavond sporten afgezegd… Iets wat ik vroeger regelmatig deed, maar dat sporten hield ik afgelopen maanden juist makkelijk twee keer per week vol. Zo leuk vind ik het! Niet alleen het sporten zelf, maar ook het resultaat. Ben heel fit en krijg heel veel complimenten over mijn uiterlijk. Geeft zo’n boost!

Energie door sport

Heb altijd gevolleybald, maar de laatste jaren was vooral de laatste set in de kantine mijn hoofddoel. Op fitness en hardlopen heb ik altijd afgegeven, maar Mom in Balance tijdens de zwangerschap van Nout heeft mijn blik toch veranderd. Na de zwangerschap ben ik op aanraden van mijn zusje en een vriendin gaan sporten in de “box”: Crossfit. Wat heerlijk is dat zeg! Afwisselend, leuke mensen en lekker bikkelen. En dus niet te vergeten een fit lijf. Niet alleen van buiten zichtbaar omdat het vetpercentage afneemt en spiermassa toeneemt, maar ook vanbinnen: (nog) meer energie.

Make-up girl

Hoe leuk is het om nieuwe kleren te mogen uitzoeken omdat mijn oude kleren te groot zijn geworden? En dan daarbij meteen te kijken voor leuke sieraden, een tas en make-up. Want ja, ik blijf uiteindelijk toch een meisje ; Nu ben ik nooit zo’n make-upper geweest. In mijn tienerjaren vond ik het heerlijk om alle tips uit de Tina uit te proberen met de crèmepjes en make-up van mijn moeder, maar hoe ouder ik werd, hoe meer gedoe ik het vond. Bij het uitgaan maakte ik zeker een half uur vrij voor make-up en haren maar overdag (naar mijn werk) was een snelle veeg mascara en wat lippenbalsem vaak genoeg. En nog steeds.

Hetzelfde geldt voor maskers, crèmepjes en zeepjes etc. Tien jaar geleden wilde ik het liefste alle nieuwe producten uitproberen. Inmiddels vind ik het aanbod zo enorm dat ik door de bomen het bos niet meer zie en rust heb gecreëerd in mijn badkamer en toilettas. Ook ben ik me heel bewust geworden van de ingrediënten en impact op ons milieu van al deze beautyproducten. Ik heb een assortiment opgebouwd van producten die voor mij werken en waar ik me fijn bij voel. Met zo min mogelijk “rotzooi”, maar wel goed voor mijn huid en portemonnee. Oh ja, lekkere geurtjes vind ik daarbij wel heel belangrijk, daar word ik echt heel blij van.

Van binnen

Hoe cliché het ook klinkt, echte schoonheid komt wat mij betreft toch vanbinnen. Mijn kinderen maakt het echt niet uit hoe ik er bijloop, zij vinden mij (meestal) toch wel lief 😉 Als ik lekker in mijn vel zit, energie heb, voel ik me ook mooi. Daar helpen een laag foundation of gekleurd haar helaas niet bij. Ben gezegend met mooie blonde lokken en lange wimpers, die verzorg ik dan ook goed. Uiteraard met zo natuurlijk mogelijke, dierproefvrije en heerlijk geurende producten. En probeer ik daarnaast met een gezonde leefstijl en lief zijn – voor mijn naasten en mezelf – de rest te verzorgen.

Op een goede deo, gezichtscrème, shampoo en mascara bezuinig ik niet. Pas als ik tijd heb en mijn bankrekening het toelaat vind ik het heerlijk om mezelf te verwennen met iets extra’s om te smeren, iets lekkers voor in bad of een mooie lipstick. Want daar ben ik gek op: lippenstiften. Met een kleurtje, geurtje of smaakje 😉 Rosebud salve, EOS, Dr. Swaab, mijn tassen zitten er vol mee. Of even een paar uurtjes te ontspannen bij de city-spa voor een facial en pedicure. En dan is het voor mij uiteindelijk toch echt de ontspanning die het hem doet…

Mama is in balans – September 2018

Toen we elkaar ontmoetten op een feestje van vrienden was het credo nog “lang leve de lol”. We hadden allebei een drukke carrière en daarnaast hielden we wel van een feestje. En nog;) Alleen zijn die tegenwoordig op een hand te tellen. Afgelopen maand waren we in de gelukkige omstandigheid er een te hebben, en wat voor één! Compleet met hotelovernachting, zonder de kids. Oftewel uitgebreid tijd voor elkaar.

En oh, wat vond ik hem weer leuk! Samen dansen, lachen en…… uitslapen 🙂 Allebei ontspannen, we hoefden niks. Want in het dagelijks leven is dat tegenwoordig wel anders. Gezin bv draait op volle toeren en als leden van het management zitten we niet altijd op een lijn. Iets met Venus en Mars. Iets waar je naast de zorg voor de kinderen ook nog mee moet leren omgaan.

Gelukkig zijn we tot nu toe voor alle beproevingen geslaagd. Dat heeft ons als “team” echt veel sterker heeft gemaakt. Maar dit vereist wel wat investeringen in de vorm van ontspanning. Date-night proberen we er dan ook maandelijks in te houden. Lukt niet altijd, maar door ver vooruit te plannen als bijvoorbeeld het nieuwe theaterprogramma weer op de mat valt, heb je een goede stok achter de deur. En je hebt leuke dingen om naar toe te leven.

Of gewoon spontaan een keer naar de bios gaan als ons rooster het toelaat en het buurmeisje tijd heeft om aan onze keukentafel huiswerk te maken. Zoals we afgelopen week hebben gedaan! We gingen naar “Doris”, een heerlijke Nederlands feelgoodfilm met Tjitske Reidinga waarin de liefde, relatie en moeder zijn centraal staan. Ontspannen een bak popcorn wegwerken, lekker lachen en vooral vaak denken “het is echt overal hetzelfde”….

Naast tijd voor elkaar is de ander time off gunnen en geven ook echt onderdeel van de succesformule. Weekendje weg met vrienden, skiën met m’n zussen, verjaardagsfeest in de kroeg. Juist deze tijd voor jezelf om stoom af te blazen, lekker bij te kletsen of er gewoon even helemaal uit te zijn is voor ons zo belangrijk om je eigen “ik” niet te verliezen en uiteraard te ontspannen. Twee belangrijke ingrediënten om ook een leuke partner te kunnen zijn.

Beide investeringen vereisen wel een goede planning en organisatie, want het werk, de zorg voor de kinderen en ons huishouden draait gewoon door. Maar het vereist ook dat je je verwachtingen bijstelt en soms gewoon de boel de boel laat. Bedenkt wat echt belangrijk is in ons leven. En dat is toch echt de liefde. De liefde voor onze kinderen en elkaar.
En met die visie werken wij elke dag weer aan onze missie: gelukkig zijn.

Mama is in balans – Augustus 2018

Slapen. Ik realiseer me nu pas hoezeer ik dat altijd heb onderschat. Simpelweg omdat ik eigenlijk altijd tijd had om te slapen. Maar nu helaas niet meer. Door de kids (bijna) nooit meer uitslapen. Wat een luxe was dat vroeger zeg!

Slapen heb ik altijd overal gekund. In elk bed, op de bank, in de auto, in de hangmat. Heerlijk even een powernapje doen. Door mijn wisselende diensten is een ritme soms ver te zoeken en goed slapen nog belangrijker om optimaal te blijven functioneren. Het creëren van de juiste omstandigheden (rust, lekker bed, weinig licht) is hierdoor wel belangrijker geworden, hoewel de bank s avonds vaak nog steeds mijn beste vriend is.  Mijn stemming verraadt veelal of ik uitgeslapen ben of niet. Als ik moe ben heb ik een veel korter lontje. Hierdoor zorgt Bas er meestal wel voor dat ik genoeg slaap 😉 Wij zorgen trouwens heel goed voor elkaar qua rustmomenten pakken en wisselen elkaar af indien de kinderen ’s nachts wakker worden of niet willen slapen. En gunnen elkaar ook een slaapje tussendoor als het werk en de zorg voor de kinderen dit toelaat. Door veel te bewegen krijg ik veel meer energie waardoor ik over het algemeen prima functioneer met 8 uur slaap. En qua inslapen doet een biertje of een wijntje voor het slapen gaan wonderen 🙂

Waar we voorheen altijd veel (uit)sliepen op vakantie, hebben we dit jaar misschien nog wel een vakantie nodig om bij te komen! Ondanks dat het ontzettend gezellig was, heerlijk weer en we super veel leuke dingen hebben gedaan was het ook hard werken. Ons schema/ritme ging ook in de vakantie gewoon door. Heel fijn dat we niets anders hoefde, maar dat is helaas weer anders nu we allebei weer aan het werk zijn. Dat heb ik afgelopen weken weer aan den lijve ondervonden. Ben na 5 maanden (verlof en vakantie) weer begonnen met werken en daarnaast ook nog eens op een nieuwe afdeling waar ik in opleiding ben voor kinderverpleegkundige. Ontzettend interessant en leerzaam, lieve collega’s maar ook erg wennen. En erg vermoeiend. Eerlijk gezegd kon je me opvegen aan het einde van de eerste week. Want je bent eigenlijk 2 banen aan het doen wat goed uitgerust zijn nog belangrijker maakt.

De slaapjes van onze kids zijn soms een uitdaging. Maar oh zo belangrijk voor onze eigen rust wat ervoor zorgt dat we hier goed in investeren. Ritme en regelmaat zijzoveel mogelijk leidend. Teun heeft bijvoorbeeld zijn middagslaapje nog heel hard nodig, anders is hij aan het eind van de dag niet te genieten. Als we ’s ochtends weg gaan en hij valt op de terugweg rond de lunch in slaap in de auto krijgen we hem moeilijk weer weggelegd. Voor ons dus een uitdaging om of op tijd thuis te zijn of hem wakker te houden in de auto. Bij Nout is het vaak nog een klus om hem in slaap te krijgen. Doordat Teun altijd (luid en duidelijk) in de buurt is, is het lastiger om hem rustig weg te kunnen leggen. Hierdoor is het erin geslopen dat hij op de arm in slaap wordt gewiegd. Als hij wakker weggelegd wordt kan hij niet zelf in slaap vallen en is het vooral heel erg huilen geblazen waardoor je hem eigenlijk automatisch weer oppakt. Dit is nu moeilijk om te veranderen, maar we zijn de uitdaging wel aangegaan. Hierbij is geduld een schone zaak. Maar soms ben je gewoon zo moe dat je liever een stille baby hebt en niet het geduld en de tijd kunt opbrengen om consequent te zijn….

En dan hebben we nog enigszins geluk omdat onze lieve mannetjes over het algemeen goed doorslapen ’s nachts en ze ons pas rond 7.30u wekken. Met dank aan onze genen. Bas en ik zijn ook altijd goede slapers geweest. Destemeer dat we daarom nu het uitslapen zo enorm missen. Helemaal omdat we nog steeds avondmensen zijn en vroeg naar bed gaan helaas niet in ons DNA zit….Ach ja, proost dan maar weer!

Marieke’s balans in slapen

Mama is in balans – Juli 2018

“Me-time”. Een begrip dat tegenwoordig veel wordt gebruikt. Als ik eerlijk ben krijg ik van dit soort begrippen een beetje jeuk. Maar ik snap ook heel goed het belang ervan en ben ik er zelf ook altijd heel blij mee 🙂 Even een momentje/middagje/avondje seulement pour moi!

Deze maand heb ik elk weekend wel zo’n fijn moment gehad. Bas en ik waren het er unaniem over eens dat ik na 3 maanden het helemaal verdiend had om weer lekker zonder kids de hort op te gaan met vriendinnen. Bijkomen in het weekend van de drukke dagen doordeweeks, waarop ik alleen ben met deze lieve maar soms ook veeleisende prachtige wezentjes.

Zo heb ik mijn eerste bubbels genuttigd tijdens een high-tea met vriendinnen, totaal kunnen ontspannen in de sauna en heerlijk ge-rock-and-rolled bij een supergaaf concert.

Heb me ook gewaagd aan de nieuwe rage van “Bullet Journaling”, wat ik probeer te doen tijdens de momentjes dat beide kids slapen. Er komt helaas nog niet heel veel van dus 😉 Het is wel weer een heerlijke uitlaatklep om je ideeën, plannen en dromen te ordenen en creatief bezig te zijn. Doet me een beetje denken aan het versieren van je schoolagenda vroeger, vond ik ook zo geweldig. Alleen al het “Travel Notebook” – dat ik daarvoor heb aangeschaft – is een lust voor het oog.

Wat ook altijd zo’n lekker momentje voor mezelf is, is in de badkamer. Als het koud is ga ik het liefst elke dag in bad, maar ook een douche kan gewoon een soort meditatie zijn. En ja daar horen uiteraard ook lekkere badder-spulletjes bij. Zonder al te veel rotzooi en heerlijk geurend. Deze bofkont mocht van Kneipp de nieuwste “Silky Secret”- producten uitproberen. Helemaal in mijn straatje! Zowel qua ingrediënten als qua geur. Vind geuren vaak te heftig, maar Silky Secret is heel zacht, poederachtig. De bodylotion-spray vond ik verrassend goed. Heel makkelijk in gebruik en trekt snel in. Ideaal bij deze zomerse temperaturen.

Dus die gaat zeker mee de koffer in! Vanaf deze week hebben we nog een paar weekjes vakantie en daarna ga ik weer aan het werk. Voor mij ook “me-time”, heb er echt heel veel zin in!

Mama is in balans – Juni 2018

Ondanks dat ik nog met verlof ben, heb ik me niet alleen afgelopen maand maar ook de maanden daarvoor toch nog best veel met mijn werk bezig gehouden. Naast dat ik toch nog met een half oog mee heb gekeken naar de vastgelopen cao-onderhandelingen ben ik ook bezig geweest met iets heel spannends…. Ik ga namelijk in het Wilhelmina Kinderziekenhuis (WKZ) de vervolgopleiding kinderverpleegkunde doen!

Dit wilde ik al toen ik bezig was met de HBO-V opleiding, maar kwam tijdens de stageperiode op een hele leuke afdeling terecht waar ik eerst een paar jaar ervaring op heb gedaan. En net voor mijn zwangerschapsverlof kwam de vacature van het WKZ langs waar ik op besloot te solliciteren. Met een dikke buik ben ik nog op gesprek geweest en werd tot mijn grote verrassing al heel snel aangenomen.

Uiteraard is een en ander niet over een nacht ijs gegaan. Na de geboorte van Teun en tijdens mijn zwangerschap ben ik erg veel bezig geweest met het zoeken naar de juiste balans werk-privé. Ik dacht dat ik liever geen onregelmatige werktijden meer wilde om zo meer tijd in de weekenden te hebben voor familie en vrienden. Ook was ik steeds meer “kantoorwerk” gaan doen door mijn seniorfunctie. Maar in de loop van de tijd merkte ik toch dat het werk achter de pc en het vele vergaderen mij tegen gingen staan. Ik was niet voor niets de zorg in gegaan, wilde weer graag aan het bed staan met veel menselijk contact en me vastbijten in de vele verschillende casuïstieken. Het werken in het ziekenhuis is waar ik mijn hart aan heb verloren en hier horen nu eenmaal onregelmatige werktijden bij.

Nu heb ik ook nog de gekke eigenschap dat ik studeren heel leuk vind dus dit is voor mij echt een uitdaging waar ik heel veel zin in heb! Maar ook heel spannend. Gaat het mij allemaal lukken met de wisselende diensten, studeren en de kids (en ook nog sporten en mijn relatie en sociaal leven onderhouden)? Krijg ik net zulke leuke collega’s als die ik nu met veel pijn in mijn hart achter laat? Ga ik als jonge moeder al het leed op mijn werk niet te veel mee naar huis nemen? Er is maar een manier om daar achter te komen 🙂 En uiteraard ga ik jullie hiervan op de hoogte houden.

Na mijn verlof begin augustus ga ik meteen beginnen op mijn nieuwe afdeling.  Tervoorbereiding ben ik in ieder geval al begonnen met het afbouwen van de borstvoeding. Had nooit verwacht dat ik dat eigenlijk toch wel heel jammer zou vinden. Heb het echt heel fijn gevonden om Nout borstvoeding te geven. Maar flesvoeding is voor straks toch echt veel praktischer. Om de rust en regelmaat voor iedereen te bewaren; zo kunnen Bas en onze gastouder Nout ook voeden en hoef ik geen gekke capriolen uit te halen om rustig te kunnen borstvoeden. Om heel eerlijk te zijn is dat afgelopen weken ook een enorme uitdaging geweest met een ondernemende dreumes in huis. En gelukkig accepteerde Nout direct de fles, dus we gaan lekker tot nu toe!

Heb het wel zwaar met het afscheid nemen van mijn huidige team. Zij hebben mij toch opgeleid en gevormd als verpleegkundige. Heb zoveel van ze geleerd en heb me altijd veilig en geliefd gevoeld. Samen veel gelachen, maar ook gehuild. Echt een topteam waar ik heel veel mooie herinneringen aan ga hebben. En zeker nog wel een traantje om ga laten.

Want ja, mijn werk zie ik niet als “werk” maar is echt een onderdeel van mijn leven.

P.S. Op de foto ben ik heerlijk aan genieten van mijn eerste biertje na 10 maanden. Ook iets waar ik veel zin in heb om weer mee te beginnen 😉

Actie voor goede zorg!

Sinds ik de overstap heb gemaakt naar de zorg verbaas ik me erover dat ik zoveel minder verdien dan toen ik nog personeelsadviseur was. En dat terwijl ik als verpleegkundige meer kennis heb over belangrijke (klinische) zaken, het werk fysiek zwaarder is en ik veel meer verantwoordelijkheid heb.

De idealist in mij voelde dus meteen ook de noodzaak om op te gaan komen voor alle collega’s die zich dagelijks met hart en ziel inzetten voor een ander, o.a. bij de beroepsvereniging en de verpleegkundige adviesraad. Hierdoor zag ik de zorgen onder verpleegkundigen steeds groter worden. Zorgen over de beloning en waardering die we ontvangen voor ons werk afgezet tegen de groeiende werkdruk. Of beter, het gebrek aan beloning en waardering. En dat begrijp ik helemaal, want de gevolgen worden steeds groter. Er stonden dan ook meer en meer verpleegkundigen op om hun stem te laten horen, maar helaas werden zij niet gehoord. 

En nu is men het echt zat. De Witte Woede 2018 is geformeerd als actiegroep om de CAO-onderhandelingen bij de UMC’s kracht bij te zetten vanuit het verplegend personeel. Onderhandelingen die zijn vastgelopen; er wordt als sinds januari gewacht op een nieuwe CAO. Een actiegroep die ook echt actie wil gaan voeren, de barricades op. Net als in de jaren 80.

Totdat men zelf (helaas) ziekenhuiszorg nodig heeft gehad, beseffen veel mensen niet wat het werk van een verpleegkundige inhoudt. Het draaien van nachtdiensten, weekenden en vakanties werken, zwaar tillen en bukken, het vele leed dagelijks onder ogen komen. En daarbij ook nog o.a. goed blijven klinisch redeneren, medicatie klaarmaken en studenten begeleiden. En binnen de UMC’s vaak unieke specialistische kennis en vaardigheden bezitten. Daar mag echt veel meer tegenover staan dan de beloningen van nu. Want dit zijn in mijn ogen allemaal verantwoordelijkheden die geen personeelsadviseur, marketingmanager of salesconsulent heeft. Toch ontvangen zij (ook in het ziekenhuis) een veel hoger salaris. En de arbeidsvoorwaarden dreigen nu dus slechter te worden binnen de UMC’s. Afgezet tegen het feit dat de werkdruk alsmaar hoger wordt door personeelstekorten en stijgend ziekteverzuim is dit voor de meeste mensen onbegrijpelijk.

Helaas vinden de vertegenwoordigers van de verpleegkundigen (vakbonden) geen gehoor hierover bij de bestuurders. Bestuurders die zelf ver boven de Balkenende-norm verdienen en daarnaast ook nog royale bonussen ontvangen als waardering voor hun werk. Het wordt daarom serieus tijd voor actie. Actie waarbij we het land laten zien dat de situatie niet meer houdbaar is. “Actie waarbij de patiënt niet de dupe wordt, alleen denken wij dat de patiënt allang de dupe is”,  aldus actiegroep Witte Woede. Verpleegkundigen vertrekken namelijk massaal naar de perifere ziekenhuizen en andere banen in de zorg met bijvoorbeeld meer salaris , minder werkdruk of meer regelmatigheid. Door een groeiend tekort aan personeel komt de hoogstaande zorg in de UMC’s steeds meer onder druk te staan. Een gevolg hiervan is onder andere dat er minder operaties kunnen worden uitgevoerd, de wachttijden langer worden en er minder aandacht is voor de patiënt.

Wat mij betreft is het dus een noodzaak om te investeren in de verpleegkundigen, het hart, visitekaartje en dus zeer belangrijk kapitaal van de UMC’s. Niet alleen voor meer waardering, maar juist ook om topzorg te kunnen blijven leveren en geen verlies te draaien door minder operaties en beddensluiting door personeelstekorten. Daarnaast zijn medewerkers die gerespecteerd worden en op de juiste manier gewaardeerd wordt het beste visitekaartje dat een ziekenhuis zich kan wensen. Zowel voor het aantrekken van nieuw personeel als zorgvragers.

Want zoals ik in een eerdere blog zei: goede zorg voor het personeel is ook goede zorg voor de patiënt. En dat is precies wat de actievoerders willen. Het werk waar ze zo van houden met plezier kunnen blijven uitvoeren. Actie om topzorg te kunnen blijven leveren. Naast opkomen voor de patiënt, nu ook opkomen voor zichzelf en alle collega’s. En daar kunnen de bestuurders toch niet anders dan heel blij mee zijn?

www.umcsinactie.nl 

Mama is in balans – Mei 2018

De maand mei is voor mij altijd al een heerlijke maand geweest. Het is lang licht, alles staat in bloei, de zon laat zich veel zien, volop aardbeien en asperges, mijn verjaardag en sinds 2 jaar ook moederdag. Alle ingrediënten om te genieten en leuke dingen met elkaar te gaan doen.

Nout is alweer bijna 8 weken oud en groeit als kool. Door mijn “slagroom” zoals de dokter bij het consultatiebureau zei 🙂 Heel fijn, maar ook best pittig om hem nog volledig de borst te blijven geven. Teun (bijna 2) is een heerlijk mannetje maar ook ondernemend en zo nu en dan “puberend”. Oftewel een handenbindertje die ik continue in de gaten moet houden. En als Bas is werken en ik alleen ben met de kids, is het niet altijd even makkelijk om rustig te kunnen borstvoeden. Met het einde van mijn verlof in zicht ben ik daarom begonnen met afbouwen. Dat geeft mij wat meer ruimte terug en zo kan Bas ook af en toe een fles geven.

Door het borstvoeden is het soms lastig om op pad te gaan omdat we niet echt een schema hebben en dus kunnen plannen. Gelukkig vind ik het geen probleem om in het openbaar (discreet) te voeden dus hebben we wat leuke dingen op het programma gezet deze maand onder het motto “go with the flow”, we kijken wel hoe het loopt. Best wel buiten mijn “comfortzone”, maar ik moet zeggen dat ik zo relaxed ben dat dit allemaal prima gaat (hebben ze oxytocine misschien ook in pilvorm? 😉 ) !

Van kraambezoekjes hebben we BBQ-etentjes gemaakt, we zijn naar een kinderfestival geweest, gestruind door Utrecht met een bezoekje aan museum Speelklok en hebben uiteraard ook de speeltuin en kinderboerderij niet overgeslagen. Het was een heerlijke maand waarin we weer veel mooie herinneringen hebben gemaakt met ons gezin, vrienden en familie. De kids zijn misschien hiervoor nog iets te klein, maar gelukkig hebben we veel foto’s en video’s voor later 🙂

Mama is in balans – April 2018

Hoera! Onze lieve Nout is geboren! 9 dagen eerder dan de uitgerekende datum, maar alles is voorspoedig gegaan en zowel Nout als ik maken het heel goed. Het was wel weer even wennen die gebroken nachten met borstvoeding, krampjes en spugen maar inmiddels hebben we een soort van ritme gevonden. En de Oxytocine doet gelukkig ook nog goed zijn werk 🙂

Met kleine kinderen zie je het soms alle uren van de dag worden, vooral nu met een jonge baby. Ook is het veel een kwestie van schema’s en een goede planning. In die planning van werken, zorg voor de kinderen, huishouden, koken etc. houd je niet heel veel tijd over om leuke dingen te doen met je gezin. Dus daarom is het af en toe heel fijn als je tijd kunt kopen!

Tijdens de kraamweek zijn we enorm verwend door Stephanie van kraamzorg ’t Ooievaartje. Naast het uit handen nemen van allerlei huishoudelijke taken en de zorg voor Nout heeft ze ons ook echt in de watten gelegd zodat we optimaal konden genieten van elkaar. Deze zorg is in Nederland goed geregeld en je bent er voor verzekerd, alleen na 8 dagen sta je er weer “alleen” voor! En dan is het heel veel als je diensten kunt inschakelen zoals hulp in de huishouding, een maaltijdbox of boodschappenservice. Maar ik heb deze maand ook heerlijk en makkelijk ontbeten met Oot en de eerste foto’s van ons kleine wonder laten afdrukken via Klikkie. En ja, dat kost geld, maar quality time met je gezin is wat mij betreft onbetaalbaar. Ze groeien zo snel!

Net zoals bij de geboorte van Teun hebben we ook bij Nout gevraagd om een donatie voor een goed doel in plaats van kraamcadeaus. Deze keer aan het prachtige werk van de CliniClowns. Zodat zij ook bij zieke kindjes een lach op hun gezicht kunnen toveren!