Mama is in balans – Maart 2018

Eerlijk is eerlijk, ondanks de fysieke beperkingen en vreselijke kou, heb ik een hele fijne verlofmaand gehad. Ik genoot van de dagen dat Teun bij de gastouder was en ik wat langer in bed kon blijven liggen en daarna te doen waar ik zin in had. Lekker fröbelen op de kinderkamers, een boekje lezen of even op mijn gemak de stad in. Maar ik heb ook enorm genoten van de dagen met Teun, hij groeit zo hard. Hij is een enorme avonturier, kletst je de oren van je kop maar is ook zo gezellig. Fysiek zijn die dagen pittig, maar door te accepteren dat ik gewoon even niet veel met hem op uit kan, is de interactie samen juist zo leuk! Samen boekjes lezen, puzzeltjes maken, verstoppertje spelen, liedjes zingen, hij leert zo snel. Ja, elke dag even naar buiten blijft van mijn innerlijke criticus wel een must, maar dat is weer prima te combineren met een boodschap of lekker kopje koffie 🙂

Afgelopen maand ook veel bezig geweest en gelezen over de tijd die wij dagelijks achter onze smartphone, tablet of laptop zitten waardoor weer niet alleen een overdaad aan digitale informatie binnenkrijgen maar ook onder andere funest is voor je hormoonbalans en houding. En het allerbelangrijkste: kostbare tijd die je ook kunt besteden aan leuke dingen doen met je gezin, familie of vrienden. Dus waarom besteden we (ik) eigenlijk zoveel tijd aan de online wereld? Informatie opzoeken, contacten leggen en onderhouden, spelletjes spelen, shoppen, de mogelijkheden lijken eindeloos. Het is snel, makkelijk en vermakelijk. Maar weegt dit dan op tegen de nadelige gevolgen? Als moeder ben ik me daar veel meer bewust van dan een aantal jaren geleden. Want ja, die kleine ziet ons bezig met onze devices en wil ook. En FaceTimen met oma is natuurlijk geweldig, maar ik wil er voor waken om onze spruiten maar een telefoon in hun handen te drukken om ze stil te houden.

Zelf vind ik het erg leuk om te bloggen en nu ook te vloggen. Voor mij werkt het een soort therapeutisch. Mijn gedachten en gevoelens ordenen en delen. En ja, het voelt heel goed als je stukjes leuk gevonden worden. Bevestiging zoeken en controle houden zijn zaken die er, onder ander door de opkomst van social media, de afgelopen jaren maatschappelijk meer in zijn geslopen. Je wordt er nog kritischer van op jezelf, omdat je niet alleen een overload aan informatie krijgt, maar bij anderen ziet hoe jij het misschien ook wel zou willen en anderen nog meer een mening over je vormen. Ik heb dit ook bemerkt bij mezelf en wil deze kritische kant meer gaan loslaten. Nog meer analoog (zonder social media) gaan leven dan digitaal. En daar hoeft dan niet perse iedereen continu van mee te genieten. Blij zijn met mezelf en ons leven zonder dat we daar continu bevestiging voor hoeven te krijgen door middel van likes. Maar wat ik wel weer heel leuk zou vinden: als ik anderen kan inspireren en eventueel helpen. Zal de zorgverlener in mij wel weer zijn 😉

In mijn nieuwe vlog wordt het volgens mij wel duidelijk dat ik een heerlijke maand heb gehad: zoveel leuke dingen gedaan en ook weer veel geleerd over mezelf en ons gezinsleven. Die verdomde hormoontjes zorgen ervoor dat je niet altijd in balans bent maar ik vind het een uitdaging om die toch telkens weer op te zoeken. Vooral ook heel benieuwd weer naar hoe dat gaat in mijn kraambed- en tijd. Spannend nu wanneer ons tweede kleine wonder zich meldt. Ik zag in eerste instantie wel op tegen de pijn maar daarvoor heeft Marinda van Mamz mij mooie handvaten en weer vertrouwen gegeven. Kan niet wachten om hem te ontmoeten en lekker samen te cocoonen en genieten.

Mama is in balans – Februari 2018

Deze maand weer druk bezig geweest met balanceren 😉 En mezelf hierover openstellen op video…. Het zijn pittige weekjes geweest met het wegbrengen van onze lieve hond Jamie, de gebroken nachten omdat Teun kiesjes kreeg en mijn steeds dikker wordende buik met bijbehorende ongemakken. Gelukkig heb ik veel “moral support” gehad van lieve vriendinnen en collega’s. Ben blijven sporten bij Mom in Balance wat echt heel fijn is maar de nadruk lag afgelopen weken vooral op eten. En daar zijn we hier thuis gek op!

Al sinds mijn tienerjaren eet ik vegetarisch en ook tijdens mijn zwangerschappen ben ik gewoon vegetarisch blijven eten. Dat heeft nooit problemen opgeleverd omdat ik genoeg verschillende voedingsstoffen binnen krijg door gevarieerde en gezonde voedingskeuzes. We proberen elke dag vers te koken, zonder pakjes en zakjes want daar zijn we echt een beetje allergisch voor. Verse pizza’s (tegenwoordig veel keuzes in bodems bij de supermarkt) met veel (gegrilde) groenten maken we ook graag zelf, snel en makkelijk! En heel soms verwennen we ons zelf met een Indonesische of Indiaase afhaal-maaltijd. Of gewoon lekker buiten de deur, dus dat doen we ook sowieso op onze date-night! Teun eet in principe met de pot mee, maar daarbij kijken we wel naar de hoeveelheid zout en scherpe kruiden. We drinken nauwelijks zuivel, sappen of frisdranken, voornamelijk water en thee (en koffie). En af en toe een wijntje of biertje gaat er ook goed in, dus dat mis ik nu wel 🙂

Ook al eet ik dagelijks fruit, snoepen blijft helaas voor mij wel een zwak punt. Vooral chocola en drop en al helemaal nu ik zwanger ben. Blij verrast was ik dan ook dat ik afgelopen week bij de verloskundige maar 4 kilo bleek te zijn aangekomen! Niets aan de hand verder, de baby is zelfs wat groter dan normaal. Alle beweging ( en de misselijkheid in het 1e trimester) heeft waarschijnlijk gewoon zijn vruchten afgeworpen.

En wat kun je toch blij worden van een hapje/drankje met een goed gesprek, een kaartje of zelfs een bloemetje. Gelukkig ben ik gezegend met veel lieve mensen om me heen. Helaas is het contact door afstand, tijd en andere praktische zaken tegenwoordig veel digitaler geworden wat ik heel jammer vind. Snap wel dat dat veel handiger is maar toch word ik gelukkiger van echt contact. En echte kaartjes! Ben daarom enorm voorstander van minder digitaal en meer “analoog”.

Inmiddels ben ik met zwangerschapsverlof met voorafgaand een vakantie van mijn overschot aan vakantiedagen, wat een luxe! Maar ik zal mijn werk ook enorm gaan missen de komende maanden. Naast de vele fijne collega’s die ik heb, doet de zorg voor patiënten me ook altijd weer realiseren hoe gezegend ik ben en dat ik moet blijven relativeren. Natuurlijk heeft iedereen zijn eigen struggles en die worstelingen mogen er ook zijn. Maar voor mij helpt het enorm om dingen in perspectief te blijven zien.

Dus minder digitaal en blijven relativeren neem ik de komende maanden mee in mijn zoektocht naar balans. Doordat we steeds digitaler zijn geworden hebben we ook veel meer toegang tot kennis en spiegelen we elkaar misschien wel veel mooiere zaken voor dan dat ze in werkelijkheid zijn. Willen we het misschien wel allemaal te goed doen, wat veel stress oplevert. Leggen we de lat voor onszelf niet veel te hoog? Wij zijn zonder alle digitale informatie en kennis toch ook gezond groot geworden?

Volgende maand meer! Nu heb ik voor jullie nog een heerlijk vegetarische recept, voedzaam en heel makkelijk te maken:

Ingrediënten:

  • Bloemkool in roosjes
  • Wortels in stukjes of plakjes
  • Paprika in reepjes
  • Lenteui als garnering
  • Vegaballetjes
  • Sojasaus
  • Rijstazijn
  • Rietsuiker
  • Wijn
  • Lassie zilvervliesrijst met quinoa

Bereiding:

Besprenkel de gesneden groenten met wat olijf- of zonnebloemolie en ongeveer een theelepel komijn- en gemberpoeder. Lekker door elkaar husselen en op bakpapier een half uurtje op 180 graden in de oven. Ondertussen de rijst koken zoals op de verpakking beschreven staat en de balletjes aanbakken. De oosterse saus maak je door in een pannetje 3 eetlepels sojasaus, 3 eetlepels rijstazijn, 1 eetlepel (riet)suiker en 3 eetlepels wijn (wat je open hebt staan ;)) te doen en op een laag vuurtje te roeren tot een gladde saus. Doe de rijst, groenten en balletjes op een bord, wat oosterse saus over de groenten en balletjes en garneer met ringetjes lenteui.

Eet smakelijk! 

Ode aan de liefste hond

De tranen komen al weken te pas en te onpas opzetten. Heb al eerder liefdesverdriet gehad maar ook dit keer doet het weer heel veel pijn. We hebben vandaag onze lieve hond Jamie naar een ander plekje gebracht. Doordat onze gezinssituatie afgelopen jaren is veranderd was er helaas geen match meer. Hele jonge kinderen kunnen helaas erg onvoorspelbaar zijn en heel veel lawaai maken. En daar is Jamie te gevoelig voor. Ze werd angstiger wat een situatie creëerde wat voor zowel haar als ons steeds onveiliger en stressvoller werd.

We zijn met tips en adviezen van gedragsdeskundigen aan de slag gegaan om haar te laten wennen aan de nieuwe situatie en geprobeerd haar op haar gemak te stellen. Maar angst is helaas een emotie die je niet makkelijk weg neemt. We zagen haar steeds ongelukkiger worden en konden dit helaas niet voor haar oplossen. We genoten allemaal nog volop van de knuffelpartijen ’s avonds op de bank, het rennen aan de fiets en de wandelingen door het bos en duinen. Maar deze gelukkige momentopnames wogen niet meer op tegen de dagelijkse realiteit in een huishouden met een jong kind en nog eentje op komst.

Ondanks dat wij veel verdriet hebben van deze onmogelijke keuze weten we zeker dat Jamie heel gelukkig gaat worden. Met behulp van lieve mensen van de stichting gaat ze nu naar een plekje zonder kinderen met andere honden. Hier kan ze tot rust komen en naar hartelust hond zijn samen met haar soortgenootjes. Iets wat wij haar niet konden bieden. En dat biedt ons troost.

Terwijl ik haar spullen inpak komen alle mooie herinneringen voorbij. Haar enthousiasme, haar zachtheid, rennen in het bos en de duinen, knuffelsessies op de bank, spelen met kat Oliver, overal bij willen zijn, genietend van het zonnetje in de tuin.

Gelukkig mag je dit allemaal blijven doen lieve Jamie, alleen genieten wij niet meer met je mee. We laten je los omdat dat beter voor je is, maar je blijft voor altijd in ons hart.

Mama is in balans – Januari 2018

Deze maand ben ik van start gegaan met het programma “Mama is in Balans” dat voor januari in het teken stond van beweging. Omdat ik het vloggen nog steeds als heel spannend ervaar en beter in de vingers moet krijgen vind ik het ook fijn om mijn ervaringen en gedachten op te schrijven. Bij deze 🙂

Ik ben gaan sporten bij Mom in Balance en kreeg via de nieuwsbrief en in de besloten Facebookgroep nog meer inspiratie om in beweging te blijven. Het buiten sporten met mede- “mama’s to be” is echt heerlijk. Oefeningen die zijn aangepast op je zwakke bekken en dikke buik, zoveel mogelijk in je eigen tempo kunnen doen. En dan de dagen erna toch spierpijn hebben. Heerlijk!!

In mijn vorige zwangerschap heb ik veel last gehad van mijn bekken, maar met goede oefeningen van de fysiotherapie, zoveel mogelijk ondersteuning vragen en mezelf niet overvragen gaat het nu nog redelijk goed. Al merk ik wel dat mijn banden en onderrug snel pijnlijk worden als ik niet goed oplet. En vooral dat psychische gedeelte hiervan vind ik lastig. Ik wil zo graag! Gewoon doorgaan met alle leuke uitstapjes met vrienden en familie. Alles kunnen blijven doen op mijn werk. Ben zwanger! Niet bejaard. Maar soms kan ik ook niet anders als ik alleen ben met onze klauterkabouter van 17 maanden en dat merk ik ’s avonds vaak meteen. Want naast het vele tillen en bukken wil ik toch nog even buiten lekker een frisse neus halen of een boodschap doen. En die ronde wordt dan net iets te lang. Of tijdens het koken toch nog een keer op en naar de kelder lopen om dat ene ingrediënt te halen.

Ach ja, nog 2,5 maand en dan zal alles fysiek weer beter gaan. Aan dat mooie vooruitzicht houd ik me dan maar vast! En hopelijk zit het sporten er dan zo ingebakken dat ik blijf gaan 🙂 En me ook weer aansluit bij de volleybaltrainingen. Want naast een sterker lichaam en de energie die je ervan krijgt is het stiekem ook gewoon heel gezellig om met andere moeders verhalen uit te wisselen. En wist je trouwens dat het sporten bij Mom in Balance wordt vergoed door een aantal zorgverzekeraars?

En niet alleen het bewegen maar ook het buiten zijn is super gezond voor je! Het werkt bijvoorbeeld stressverlagend, maar is ook goed voor je afweersysteem. Dus goed voor zowel je fysieke als mentale gesteldheid! En dat kan ik beamen nu ik met de fiets naar mijn werk ga op regelmatige werkdagen. Wij hebben de tweede auto de deur uit gedaan omdat ik dichtbij mijn werk woon en we via het werk een hele mooie aanbieding voor het aanschaffen van een elektrische fiets kregen. Weg filestress, weg hoge kosten, hallo beweging en buitenlucht! Maar soms ook onhandig als het bijvoorbeeld gesneeuwd/gevroren heeft of je doordeweeks wilt gaan koffie drinken bij een vriendin die niet in de buurt woont. En uiteraard zijn ook de dagelijkse rondes met onze hond erg fijn.

Maar wat ik ook vooral deze maand als heel leuk heb ervaren is het ontmoeten van andere moeders. Niet digitaal, maar real life! Bijvoorbeeld tijdens de workshop Bewust met Nanet. Tijdens gezellige gesprekken geïnspireerd worden door verhalen over hoe anderen het doen! En het blijft goed om af en toe met elkaar de balans op te maken en daarbij te relativeren hoe bevoorrecht we eigenlijk zijn als we bijvoorbeeld kijken naar moeders in oorlogsgebieden. Die houden zich niet bezig met werk-gezin balans. Misschien helpt het ons ook als we daar iets vaker bij stil staan.

Hoewel ik alweer bijna met zwangerschapverlof ga is er nog wel een prangende vraag die ik graag met anderen zou willen delen om de komende maanden (voordat ik weer aan het werk ga) ideeën en gedachten uit te wisselen, namelijk:

Hoe zorgen jullie ervoor dat de hond ook af en toe de stofzuiger pakt en de kat helpt met het verschonen van de kattenbak? Just kidding 😉 Hoewel ik ook erg benieuwd ben naar hoe andere omgaan met het huishoud-werk houdt vooral dit mij bezig:

Verpleegkundige is voor mij echt het allermooiste vak op de wereld. Helaas horen daar meestal ook werken in verschillende diensten bij. Hoe gaan anderen mama’s om met onregelmatige werktijden? Of hebben zij juist de keuze gemaakt om regelmatig te gaan werken? 

Uit de oude doos: Switch

Ik heb een aantal blogs van een oude website verplaatst naar Heartbeatle.com. Deze komt uit April 2013:

Als stagiaire in een ziekenhuis heb je een bijzondere positie. Onder begeleiding van een deskundige mag je een kijkje nemen in de keuken van de `echte´ Greys Anatomy. Helaas dan zonder Dr. Dreamy en Dr. Steamy. Maar wel erg leerzaam.

Het is bijzonder om te zien hoe de cliche´s die je kent uit boeken, artikelen en verhalen elke dag weer worden bevestigd. Ze hebben me allemaal geraakt. Zowel de mooie ervaringen als de bedenkelijke en zelfs hartverscheurende ervaringen. Oftewel de ´verbeterpunten´. En daar mogen wij als HBO-studenten natuurlijk druk mee aan de slag. Het schrijven van verbetervoorstellen.

Ondanks ieders enorme inzet en goede bedoelingen vult mijn ideeënboekje zich aardig. Met in mijn achterhoofd de grote bezuinigingen die de zorg (wederom) te verwerken krijgt. Iets wat ik nooit heb begrepen. Bij elke bezuinigingstaak die een regering krijgt zijn de belangrijkste sectoren altijd het meest de klos. Economische korte termijn belangen worden belangrijker geacht dan de lange termijn belangen rondom welzijn en gezondheid.

Voordat ik nu al helemaal afdwaal en mijn politieke ervaringen de vrije loop krijgen kan ik samengevat zeggen dat dit een van de redenen is waarom ik deze carrière-switch gemaakt heb. En gelukkig ben ik absoluut niet de enige. Zowel in de klas van de verkorte deeltijd opleiding HBO-V die ik volg als op mijn stageplaats kom ik veel “carrière-switchers” tegen. Mensen die ook hun eigen lange termijn belangrijker vinden dan het korte termijn belang: over 10 jaar nog steeds gelukkig zijn met je werk.

Met als extraatje dat zij hun levenservaring en werkervaring in andere sectoren kunnen inzetten om mee te denken over het verbeteren van de kwaliteit van de zorg. Actuele ontwikkelingen koppelen aan bestaand beleid. Nieuwe beleidskaders ontwerpen en belangen behartigen. Lange termijn belangen die ook voor de korte termijn-denkers gelden….

Wordt eens hoog tijd dat er een “mind-switch” plaats gaat vinden. Uiteindelijk hebben we allemaal zorg nodig en willen dan graag de beste zorg mogelijk. Toch?

Uit de oude doos: Passie

Ik heb een aantal blogs van een oude website verplaatst naar Heartbeatle.com. Deze is van mei 2013:

Wat word ik er toch blij van als ik tijdens mijn studie linken kan leggen tussen de zorg en mijn andere passies: dieren(welzijn) en voedsel. Dieren en voedsel in de vorm van (verpleegkundige) interventies, oftewel “behandelingen uitgevoerd door de verpleegkundige op basis van klinische kennis en deskundig oordeel”. Waar voedsel, net als medicijnen, direct zorgt voor een chemische reactie in het lichaam kunnen dieren (en natuur) ook bijdragen aan het welzijn van de patiënten.

Artsen passen op basis van klinische redenatie vaak interventies toe gericht op medicatie; niet altijd noodzakelijk of gericht op de lange termijn. Dit daagt mij dan ook nog meer uit om op zoek te gaan naar de juiste verpleegkundige (aanvullende) interventies. Waar een patiënt die voor het eerst in zijn leven wordt opgenomen in het ziekenhuis en aangeeft zeer angstig te zijn direct Temazepam krijgt voorgeschreven, is wellicht een interventie gericht op praten en afleiding zoeken hier ook zeer effectief.

Voeding als medicijn is tegenwoordig erg “in”. Afgelopen maand is zelfs wetenschappelijk aangetoond dat met een gericht dieet ziektes kunnen worden voorkomen. Maar ook “pure” voeding is steeds meer in opkomst: vers, lokaal, dier-, natuur- en milieuvriendelijk en uitgebalanceerd. Iets waar menig zorginstelling, maar ook onderwijs- en overheidsinstellingen, zich van mij veel meer mee bezig mogen gaan houden.

Kosten en tijdgebrek zijn de meest gehoorde argumenten om de farmaceutische industrie te laten regeren in ‘artsenland’. En hier gaat het transparantie-register geen verandering in brengen. Alleen bewustwording en lange-termijn-denken kan dit veranderen. Let wel: ik ben absoluut niet tegen het voorschrijven van medicatie. Alleen, niet in alle gevallen moet er meteen de apothekerskast ingedoken worden. Medicatie kan bij onjuiste of inconsequente inname ook een ongewenste uitwerking geven.

Bij ziekte gebruikt een lichaam meer energie en voedingsstoffen. Hierdoor is de kans op ondervoeding groter, wat een slechte weerstand en een verminderde wondgenezing tot gevolg heeft. Daarentegen kan inname van te weinig goede voedingsstoffen en overgewicht weer veel lichamelijke klachten teweeg brengen. Een hoofdzakelijk plantaardig dieet met weinig dierlijke vetten, vezelrijk en zoutarm, is goed voor diabetici. Het verlaagt de bloedruk en maakt de kans op een CVA kleiner. De juiste voeding, zowel in hoeveelheid als samenstelling, is cruciaal voor het functioneren van het lichaam en dus het welzijn van de mens.

Indien zorg-, onderwijs- en overheidsinstellingen zich meer gaan inzetten op gezonde voeding, zal het aantal zieke mensen op termijn dalen. En dit werkt ook weer kostenverlagend en levert meer tijd op voor de zorgaanbieders. Hetzelfde geldt voor voldoende beweging. En hier kunnen huisdieren dan weer een grote rol spelen, omdat zij voor beweging en, ook niet onbelangrijk, affectie zorgen.

Buiten de gebaande paden denken, waardoor ik de schoonheid en mogelijkheden van de aarde in het vizier blijf houden en dus ook moet beschermen. Dat is eigenlijk mijn grootste passie!

Uit de oude doos: Bewustwording

Ik heb een aantal blogs van een oude website verplaatst naar Heartbeatle.com. Deze is van mei 2013:

Bewustwording creëren over de manier waarop we met onze aarde en alles wat daar op leeft omgaan kan natuurlijk op vele manieren. Actievoeren, voorlichten op scholen, boeken schrijven, films maken, de politiek in gaan. Maar het gaat natuurlijk pas echt leven als je het voor iedereen praktisch toepasbaar maakt. En leuk.

Recyclen kan bijvoorbeeld heel erg leuk zijn. Niet meer bakken met geld uitgeven aan nieuwe kleding, maar kleding en bijpassende accessoires tweedehands scoren, zelf maken of restylen. Voor mijn verjaardag heb ik een naaimachine gekregen. Iets wat ik lange tijd vond passen bij oma’s en geitenwollensokken-types. Maar heb het helemaal ontdekt. Hoe leuk is het om bijvoorbeeld zelf tassen, kussenhoezen, knuffels etc. te maken van oude kleding. Of van retro-stofjes op de zolder van je ouders. En je kleding repareren in plaats van iets nieuws te kopen. In het najaar ga ik les nemen; nooit gedacht, maar heel veel zin in!

Wat ook erg leuk is: koken met restjes. Tegen de enorme voedselverspilling (we gooien jaarlijks maar liefs 40 kg eten pp weg!) maar ook lekker en gezond. “ Thuisafgehaald” is bijvoorbeeld een leuk initiatief waarbij je gerechten kunt afhalen bij of maken voor je buurtgenoten. Dus mocht je (per ongeluk) voor 4 personen gekookt hebben terwijl je maar met z’n tweetjes bent, gooi het eten niet weg! Maar biedt het aan via thuisafgehaald; je hardwerkende buurman blij, jij blij en je hebt weer een beetje bijgedragen aan een betere wereld.

Wij hebben er thuis een sport van gemaakt om de hele koelkast “leeg te koken”. Oftewel alle restjes in onze koelkast en keukenkasten worden gebruikt in onze gerechten. Eten we de ene dag groenten-ovenschotel dan eten we de dag erna een heerlijke soep van de restjes. Hoewel ik geen professionele kok ben wordt het voor mij steeds makkelijker om creatief om te gaan met voedsel. En leuker. Want zo tover je telkens weer gezonde, verrassende en veelal ook heerlijke gerechten op tafel.

“Bewust” leven draagt niet alleen bij aan een betere wereld. Het werkt ook nog eens erg gunstig op je portemonnee en je wordt er oprecht een blijer mens van! Zouden dus meer mensen moeten doen…. 😉

Wel stil geweest, niet stil gezeten!

In juli mijn laatste “Heartbeatle”-blog gepost, inmiddels alweer 24 weken zwanger! Je hoeft niet heel goed te kunnen rekenen om te raden waarom het even stil is geweest. Pfff, wat vond ik het 1e trimester pittig deze keer….

Ben gelukkig wel blijven schrijven, alleen heb ik me daarbij geconcentreerd op mijn werk. Dit heeft een aantal leuk ontvangen blogjes opgeleverd die op de website en het intranet van het UMC Utrecht hebben gestaan. En waarmee het is gelukt om de verpleegkundigen daar in huis een stem te geven!

Voor 2018 heb ik mezelf als doel gesteld om meer (werk-privé) balans te creëren. Ben dol op mijn werk als verpleegkundige (werk nu nog 32u), maar ben ook dol op mijn gezin. Afgelopen jaar ben ik erg zoekende geweest en voor 2018 heb ik de kans gekregen om samen met de experts van MamaNL op zoek te gaan naar wat voor mij werkt om goed te voelen.  Voornamelijk op het gebied van beweging, ontspanning, (op)voeding, werk, huishouden, relatie, sociale contacten etc. ga ik elke maand zowel mezelf als andere mama’s proberen te inspireren.

En dit keer niet met behulp van een blog, maar van een vlog! Heel spannend want daar heb ik nog geen ervaringen mee. Wel een super leuke uitdaging en stok achter de deur om er helemaal voor te gaan! Zin om ook mee te doen? Je kunt je gratis inschrijven via www.mamaisinbalans.com

(een helaas alcoholvrije ;)) Proost op een liefdevol, vrolijk, gezond en uitgebalanceerd nieuw jaar!

ACTIE!

​Het is zover, ook de verpleegkundigen voeren actie! Maandag 20 november 2017 is een landelijke actiedag! Niet alleen voor en door de verpleegkundigen in de ouderenzorg, maar voor en door alle verpleegkundigen die door personeelstekorten en verhoogde werkdruk niet de tijd aan patiënten kunnen besteden die nodig is. Actie om aandacht te vragen voor de steeds groter wordenderegistratielast, waardoor er minder tijd is voor de echte zorg. Nee, wij gaan niet met z’n allen het Malieveld op. Wij laten onze patiënten liever niet in de steek. Maar hoe kunnen we dan veranderingen teweegbrengen?

Helaas horen we hier in huis nog steeds geluiden over het toenemen van de registratielast. Steeds meer taken en verantwoordelijkheden die de verpleegkundigen worden toebedeeld en die ze op ‘papier’ moeten verantwoorden. Veelal komt dit de veiligheid en kwaliteit van zorg ten goede maar er zullen ook veel zaken zijn die anders kunnen. Sneller of efficiënter. En ook ‘oneigenlijke’ taken die niet direct met de patiënt te maken hebben – zoals schoonmaken of bloemen in vazen zetten – dragen bij aan minder tijd voor je echte werk.

Marieke Markensteijn – de Groot, namens het Verpleegkundig Convent
Sr. Verpleegkundige & Ambtelijk Secretaris VC
Vervolg:
Donderdag 23 november reikte Mirjam van Velthuizen prijzen uit aan verpleegkundige teams met de beste ideeën om de registratielast te verminderen.

De hele week konden verpleegkundigen hun ideeën met elkaar bespreken en noteren op de posters in de koffiekamers. Het initiatief komt voort uit de landelijke actie #meerzorgminderpapier van de verpleegkundige beroepsvereniging V&VN.

In totaal zijn er afgelopen week 215 verbeterideeën ingeleverd om de registratielast voor verpleegkundigen te verminderen. Veel ideeën werden door meerdere afdelingen ingediend waardoor de prijswinnaars door loting zijn vastgesteld.
Goede samenwerking loont
Marieke Markensteijn van het Verpleegkundig Convent (VC) benadrukt hoe mooi het is om te zien hoe we door goede samenwerking voor constructieve veranderingen kunnen zorgen. “Door de handen ineen te slaan heeft het verpleegkundig convent samen met de directie Kwaliteit van zorg en patiëntveiligheid  (K&P) ervoor gezorgd dat dit plan binnen een week is uitgevoerd. Nu gaan we met z’n allen inzetten om de winnende ideeën ook daadwerkelijk te realiseren.”
Naast de winnende ideeën zijn er meer mooie suggesties in beeld gebracht door deze actie. Sommige van deze ideeën hebben al een plek in een project, andere nog niet of zijn wellicht niet haalbaar. De directie K&P zorgt samen met de DIT voor inzicht en terugkoppeling aan het VC en zijn achterban zodat gezamenlijk wordt bewaakt dat er geen ideeën verloren gaan.
Veel ideeën werden door meerdere afdelingen ingediend waardoor de prijswinnaars door loting zijn vastgesteld. 

GOEDE ZORG VOOR DE PATIËNT BETEKENT OOK GOEDE ZORG VOOR JE PERSONEEL

Een groeiend tekort aan verpleegkundigen is alleen een landelijke trend, maar helaas ook in het UMC Utrecht een steeds grotere uitdaging. Naast dat het lastig is om nieuwe verpleegkundigen te werven, wordt het ook steeds moeilijker om ze te behouden. Zorginstellingen bieden wanhopig bonussen, leaseauto’s en andere incentives aan om hun eigen personeelstekort zo klein mogelijk te houden. Maar als je interessant en leuk werk hebt met goede arbeidsvoorwaarden zouden deze lokkertjes niet hoeven te werken. Dus hoe kun je zorgen dat verpleegkundigen hun motivatie behouden, juist om ook excellente zorg te kunnen blijven verlenen?
Door hen te blijven prikkelen in hun ontwikkeling. Leidinggevenden die hun mensen coachen en doorgroeimogelijkheden op de vloer bieden of juist mee te laten kijken in andere keukens door middel van traineeships of uitwisselingen. Door professionals te blijven opleiden zodat ze vakbekwaam blijven. En dit kost tijd en is daarom lastig als de personeelssterkte niet op orde is, maar zorgt wel voor behoud van gemotiveerd en kundig personeel.
Er is veel aanwas van jonge verpleegkundigen die ook graag een gezin willen. En helaas zijn de onregelmatige werktijden niet altijd passend bij het hebben van een jong gezin. Als werkgever kun je hier heel goed op inspringen door betaalbare flexibele opvang aan te bieden of hier een bijdrage in te leveren. Dit zou voor veel werknemers (ook artsen) met een jong gezin de werk-privé balans een stuk makkelijker maken! Laat verpleegkundigen meedenken in oplossingen die voor hen en hun team bijdragen aan een fijn werkklimaat.
Het is dus niet alleen investeren in het aantrekken van nieuw personeel maar juist ook investeren in eigen personeel. Om mensen te motiveren in hun werk en alle specialistische kennis en kunde voor een hoge kwaliteit van zorg in huis te behouden. Zodat het niet alleen maar gaat over de roosterproblemen van komende weken maar iedereen weer echt tijd heeft voor collega’s waardoor de teamspirit wordt versterkt en vakinhoudelijke kennis wordt gedeeld. Goede zorg voor de patiënt betekent ook goede zorg voor je personeel!
Hoe vind jij dat we ervoor kunnen zorgen dat verpleegkundigen hun motivatie behouden?
Marieke Markensteijn – De Groot
Senior Verpleegkundige (oncologische) Gynaecologie UMC Utrecht