Kusje erop?

Als verpleegkundige ben ik gewend om zorg te verlenen in acute situaties. In mijn werk richt zich dit hoofdzakelijk op volwassenen. Maar wat als straks mijn kleintje iets overkomt? Ben ik dan genoeg toegerust om direct hulp te kunnen verlenen als een kusje erop niet voldoende is?

Om deze reden heb ik me ingeschreven voor de e-cursus EHBO voor baby’s en kinderen bij IedereenEHBO.nl. Het theoretische online gedeelte duurt 4 uur en behandelt de meest voorkomende ongelukjes in en om het huis zoals een bloedneus, snijwond of splinter en bereidt je voor op de praktijkles. Deze 4 uur durende praktijkles vindt plaats op een locatie naar keuze in je eigen buurt. Tijdens deze les oefen je zelf het reanimeren, verbanden aanleggen, wat te doen bij verstikking of verslikken en hoe te handelen bij een bewusteloos slachtoffer in een noodsituatie.

Wanneer je de gehele cursus met een positief resultaat hebt afgerond krijg je een nationale EHBO- pas en een digitaal certificaat van het Rode Kruis. De cursus kost € 89,95 maar wordt door veel zorgverzekeraars bij een aanvullende verzekering vergoed. Heb je een voordeelpas van Wij.nl, dan krijg je € 10,- korting op de cursus.

Je begrijpt, ik ben erg enthousiast! Het is een leuk en leerzaam tijdverdrijf tijdens mijn verlof, geeft een goede voorbereiding en het is (in mijn geval) ook nog eens financieel aantrekkelijk.

 

 

 

 

“Leed”

Inmiddels ben ik bijna 34 weken zwanger en ik moet bekennen: ik vind het pittig. De pijn in mijn bekken is prima houdbaar doordat ik lekker rustig aan kan doen. Helaas doe ik dat niet altijd omdat ik rustig aan doen moeilijk vind, heel moeilijk. Nu heb ik het altijd lastig gevonden om stil te zitten. Ik haal veel energie uit alle dingen die ik doe en hecht daar veel waarde aan, zoals afspreken met familie en vrienden, het huis netjes op orde hebben en lekker lopen met de hond. Of gewoon leuke dingen doen. Dan neem ik die pijn gewoon even op de koop toe.

En daarbij komen dan ook alle kwaaltjes. Het maagzuur, slecht slapen, jeuk over mijn hele lijf. Ik realiseer me meer dan ooit tevoren wat een voorrecht het is om comfortabel te zijn. En dan mag ik eigenlijk nog helemaal niet klagen omdat het allemaal tijdelijk is, ik nog geen andere kindjes heb en de kwaaltjes er nu eenmaal bij horen. Ook voor zeer energieke vriendlief vind ik het lastig. Lastig om aan de zijlijn te staan en niet veel te kunnen doen. Behalve heel lief te zijn voor mij. En dat is hij zeker.

Wat zeur ik eigenlijk ook. Kijkend naar het nieuws in de wereld besef ik hoezeer ik in mijn handjes mag knijpen. Wij zijn gezond en hebben alles want ons hartje begeert. We hebben de liefde van familie en vrienden om ons heen, eten en drinken in overvloed, een dak boven ons hoofd, toegang tot medische hulp en daarbovenop nog veel luxe. Heel veel luxe. En in die luxe voel ik me “oncomfortabel” en vind ik het pittig. Ik begin me een beetje te schamen.

Maar ik moet ook niet alles bagataliseren. Ieder zo zijn eigen leed, zei mijn moeder altijd. En om eerlijk te zijn, dat zeg ik ook vaak tegen anderen. En dat komt dan recht uit mijn hart. We kunnen ons helaas niet al het leed van de wereld aantrekken. Ook dat kreeg ik vroeger vaak te horen toen ik bijvoorbeeld weer eens thuiskwam met een (gewond) zwerfdiertje. Ik begrijp nu waarom zwangere vrouwen zo verwend worden en ik moet toegeven: ook ik vind het heerlijk. En ik heb het, net als alle andere zwangere vrouwen, ook verdiend 🙂

stichting babyspullenMaar ik geloof wel oprecht dat we er aan kunnen bijdragen om leed van anderen te verzachten. En dat geeft mij weer energie! Daarom ben ik begonnen met het verzamelen van de overdaad aan (gebruikte) babyspulletjes voor Stichting Babyspullen. Zij zorgen ervoor dat zwangere vrouwen in Nederland die in armoede leven toch een mooie uitzet krijgen voor hun pasgeboren baby. En de ongebruikte materialen uit je kraampakket kun je doneren aan Stichting Babyhope. Zij zorgen voor meer hygiene tijdens bevallingen in ontwikkelingslanden zodat er minder kans ontstaat op babyziektes en -sterftes.

Oh, en bloggen is echt het beste medicijn om mijn “leed” te verzachten 🙂

Ogeltje – een lief klein vogeltje

FullSizeRender-19Een paar jaar geleden was ik voor mijn werk op zoek naar een leuke naambutton. Zo kwam ik terecht op de website van Ogeltje. Ik was op slag weg van de vrolijke illustraties van kunstenares Karen Wullings, de bedenkster van Ogeltje. Bij het pakketje dat ik ontving zat ook een setje wenskaarten met kleine gedichtjes over Ogeltje. Deze kaarten verstuurden wij bij de geboorte van een nieuwe wereldburger en de reacties waren altijd erg enthousiast. “Ogeltje- een lief klein vogeltje” bleef daarom bij ons hangen.

Toen de tijd naderde dat we moesten gaan nadenken over een geboortekaartje waren we er, zoals je begrijpt, dan ook al snel uit 🙂 Welke het is geworden houden we uiteraard nog even geheim!ogeltje

IMG_5693

 

Naast buttons en geboortekaartjes heeft Karen veel andere leuke spulletjes op haar website. En als groot Ogeltje-fan kon ik het natuurlijk niet laten om een prachtige “Ogeltje-beschermengel-ketting” aan te schaffen tijdens mijn zwangerschap. Dit “juweeltje” is niet alleen mooi om te zien maar ook nog eens leuk voor de kleine. Het belletje wat hij nu hoort vanuit mijn buik stelt hem straks in zijn wiegje hopelijk ook nog gerust 🙂

P.S. Karen’s liefde voor drukwerk heeft geresulteerd in het ontwerpen en drukken van “Letterpress”-kaartjes. Een ambachtelijke manier van kaartjes maken, en ze zijn inderdaad prachtig. Kijk daarom ook eens op www.letterpressstudio.nl als je op zoek bent naar een mooi en origineel geboortekaartje!

Zorgen voor de zorg

Zwanger zijn is echt heel bijzonder. Het maakt het nog meer bijzonder als je je kleintje op een echo mag bewonderen. Ongelooflijk mooi hoe het menselijk lichaam in elkaar zit en dat zo’n wondertje in je groeit. Kan daar geen genoeg van krijgen.

12799123_588915611256727_1325243403892389836_nVorige week heb ik weer een 3D-echo gehad, dit keer in het kader van het YOUth onderzoek. Dit is een wetenschappelijk onderzoek in de regio Utrecht om de ontwikkeling van het gedrag van opgroeiende kinderen in kaart te brengen. Het onderzoek loopt van de zwangerschap tot aan volwassenheid. Met de uitkomsten van dit onderzoek kan hopelijk in de toekomst de zorg voor kinderen met gedragsproblemen worden verbeterd.

De onderzoekers zetten verschillende methodes in. Onder andere echografie, EEG, afname van lichaamsmateriaal (bloed, slijmvlies), gedragsobservatie (bij het kind) en het invullen van vragenlijsten. Hiermee wil men bijvoorbeeld onderzoeken wat de rol van de hersenontwikkeling is op het gedrag van het een kind. Of wat voor invloed de achtergrond en leefstijl van de ouders of de opvoeding heeft op het gedrag van een kind.

logo7Naast dit onderzoek doe ik ook nog mee aan de “Stop or go”-studie. Ik slik al meer dan 10 jaar Paroxetine. Dit hulpmiddel heeft mij toentertijd geholpen bij paniekaanvallen, maar het bleek niet makkelijk te zijn om er mee te stoppen waardoor ik het nu nog steeds slik. Voorafgaand aan mijn zwangerschap heb ik advies gevraagd aan diverse zorgverleners over het gebruik van Paroxetine rondom de zwangerschap. Helaas was hier geen eenduidig antwoord op. Omdat het afbouwen van deze medicatie veel fysieke en psychische ongemakken met zich mee brengt, wat gevolgen heeft voor je dagelijkse routine (oa werk), heb ik er voor gekozen om het medicijn te blijven slikken. Het is namelijk ook niet aangetoond dat het gebruik schadelijk zou zijn voor het (ongeboren) kind.

Door mee te doen met dit onderzoek (omdat ik geen actieve klachten heb, vul ik alleen de vragenlijsten in) rondom het gebruik van anti-depressiva tijdens de zwangerschap wil ik graag bijdragen aan het vergroten van de kennis hierover. En uiteraard ook aan betere behandelingen voor vrouwen met depressieve- en/of angstklachten die zwanger zijn of graag willen worden. En stiekem hoop ik ook dat er een goede behandeling (met voorafgaand onderzoek) komt voor mensen die, ongewild, niet kunnen stoppen met medicatie als Paroxetine.

Ik (wij) vind(en) het belangrijk om mee toen aan wetenschappelijk onderzoek indien mogelijk. Door onze persoonlijke en professionele achtergronden weten we als geen ander hoe belangrijk nieuwe inzichten (met als gevolg nieuwe behandelingen) en dus verbeteringen zijn in de zorg. Persoonlijk levert het voor ons nu geen voordeel op, behalve dat je je kleintje op deze manier nog vaker kan bewonderen door de extra echo’s! Wel leveren we op deze manier een bijdrage aan verbeteringen van de zorg in de toekomst, waar onze kinderen hopelijk veel aan zullen hebben.

Update 10 augustus 2016 > Leuk om terug te lezen:

Geoorloofd rustig aan doen

Vanaf vandaag mag ik zonder “schuldgevoel” rustig aan doen! Toevallig hadden we onze vakantie precies voorafgaand aan mijn verlof gepland en dat komt nu heel goed uit.

Inmiddels kan ik steeds beter de balans vinden tussen bewegen en rusten waardoor de pijn over het algemeen prima dragelijk is. Soms heb ik een koppige bui waardoor ik over mijn grenzen heen ga en daar wordt ik dan ook vrijwel direct voor “gestraft”. Hierbij ondersteunen de oefeningen van de fysio en een lekker warm bad mij ook heel goed. Hopelijk stopt het regenen en wordt het snel beter weer, dan wordt het zwembad deze zomer voor mij the place to be!

Want wat ga ik anders doen? Vind het wel een beetje spannend of de muren niet op me af gaan komen! We hebben een grote stapel boeken klaar liggen en zijn weer begonnen met het eerste seizoen van The West Wing. Ook de serie War and Peace ligt op de stapel. En verder zijn er nog best wel wat praktische zaken die geregeld moeten worden. De geboortekaartjes, kraamzorg, wasjes draaien met alle babyspullen, laatste klusjes in huis (die anders maanden blijven liggen). En natuurlijk heb ik alle tijd voor de beestjes.

Ah joh, volgens mij gaat het helemaal goed komen. Achter mijn laptop op de bank zit ik ook heerlijk op mijn plek! En ik zal ook zorgen voor genoeg koffie in huis, dus wie tijd en zin heeft… 🙂

Tweede kans

Toen ik voor het eerst de baby-uitzetlijstjes zag schrok ik me een hoedje! Wat een hoop spullen stonden daar op, dat zou ons klauwen met geld gaan kosten. Gelukkig stelden een aantal ervaren mama-vriendinnen mij al snel gerust. Je hebt lang niet alles nodig en daarnaast is het ook onnodig om alles nieuw aan te schaffen. Veel items gebruik je maar voor een paar weken/maanden, dus die kun je makkelijk van iemand anders overnemen.

Ik heb er de afgelopen maanden dan ook een sport van gemaakt om spullen van de beste kwaliteit, zo goedkoop mogelijk, liefst ook nog tweedehands op de kop te tikken. Inmiddels ben ik bijna 7 maanden zwanger en heb ik zo’n beetje alles bij elkaar verzameld. En ik ben trots op het resultaat!

FullSizeRender-6
Tweedehands Bugaboo met speeltje van Snoozebaby

Hierbij een greep uit mijn schatten. Aan mijn ouders had ik gelukkig al jaren geleden gevraagd om de meubeltjes van mijn eigen kinderkamer niet weg te gooien. Hiervan heb ik het kastje en de commode opgeknapt (nieuwe deurknopjes). De (Bugaboo) kinderwagen en (Maxi Cosi) autostoeltje heb ik van mijn schoonzus gekregen. Niet nieuw, maar ze voldoen wel volledig aan de veiligheidseisen. Bekleding wassen, eventueel nieuw hoesje erop, en klaar! Ook heb ik nog een badje met standaard, kruiken, een newbornzitje voor op de tripp trapp en vooral ook veel kleertjes van vriendinnen gekregen.

FullSizeRender-5
Vintage commode met nieuwe kastknoppen en tweedehands mandjes van Handed by

Maar ook Marktplaats was een fantastische bondgenoot. Een Tripp Trapp kinderstoel, dekentjes, lakentjes, wikkeldoek, mandjes, luiertas, en merkkleertjes. Op de verschillende blogs en websites zocht ik uit wat ik leuk vond en dit werd 9/10 keer ook op marktplaats aangeboden. Of ik kwam zelfs nog iets leukers tegen! Alles in de wasmachine met wat azijn (anti-bacterieel) en klaar!

Naast goedkoop en duurzaam ook een erg leuke nieuwe hobby (en verslavend) 😉

IMG_5271
Tweedehands merkkleertjes van Noeser, Peaple, Z8 en Polarn O. Pyret

After baby borrel

Toen ik nog niet zwanger was riep ik al dat ik zelf nooit een babyshower zou willen. Hoewel ik altijd met veel plezier vriendinnen heb verrast, heb ik het concept voor mezelf nooit heel aantrekkelijk gevonden. Je hebt nog helemaal niks gedaan en wordt, vaak in ieders schaarse tijd, overladen met taart en hapjes, (dure) cadeaus en onderworpen aan allerlei baby-activiteiten. Deze creatieve of spel-activiteiten zijn meestal met veel aandacht en liefde bedacht, maar toch heel persoonlijk. Vooral als je met een grotere groep bent waar de interesses, ervaringen en meningen uiteenlopen.

Mijn voorkeur gaat meer uit naar vrijheid, blijheid. Iedereen is altijd, indien er tijd en zin is, welkom voor een kop koffie of een biertje. Zowel tijdens mijn zwangerschap als erna. En daarbij kan ik enorm genieten van persoonlijke verrassingen, vind ik het erg leuk om bij te kletsen en ervaringen te delen en kan ik een potje bowlen of op de grachten varen ook zeker wel waarderen.

En ik denk dat ik het nog wel het leukste zou vinden om na mijn zwangerschap (en borstvoeding) lekker het terras op of de kroeg in te gaan met mijn vriendinnen. Een soort after baby borrel. Ik gok dat ik daar dan ook wel veel behoefte aan heb 😉

P.S. Nu zouden sommige vriendinnen mijn vriendinnen niet zijn, als ze me niet toch stiekem zouden verrassen met een mini-babyshower (lees: heel veel baby-cadeautjes) tijdens het ontbijt buiten in de zon op een weekendje weg. Uiteraard enorm van genoten!

Love my job

Na een weekje volledige rust op advies van de verloskundige en fysiotherapeut, ben ik deze week weer begonnen met halve dagen werken. Call me crazy, but I love it!
Geen geintje. Heb echt het leukste werk wat er bestaat. En van thuis zitten werd ik ook niet gelukkig. Van mensen helpen en lieve collega’s wel 🙂

En het gaat gelukkig goed. Nou ja, zolang ik de balans vasthoud qua belasting heb ik het minste last van mijn bekken. Op de website 24baby.nl staat goed uitgelegd wat instabiele en pijnlijke bekken tijdens de zwangerschap precies inhouden. Als ik mijn bekken te zeer belast met bijvoorbeeld veel lopen, zwaar tillen en bukken, in de verkeerde houding zitten of staan, krijg ik in toenemende mate pijn in mijn bekken, onderrug en banden in mijn onderbuik. Vooral bij startbewegingen zoals opstaan. Naast het ongemak van de pijn bemoeilijkt dit ook bijvoorbeeld het lopen.

Het advies van zowel de verloskundige als de fysiotherapeut is rustig aan doen. De bekken niet te zwaar belasten (zoveel mogelijk ontspannen), speciale bekkenoefeningen doen en maar kleine stukjes lopen. Daarnaast heb ik een band die ik kan dragen ter ondersteuning van mijn (steeds groter wordende) buik. Kleine trucjes als zo min mogelijk de trap op en neer lopen en mijn (zware) schoudertas vervangen door een linnen tasje of rugtas dragen daarnaast ook aanzienlijk bij. Maar het is aan de andere kant ook weer belangrijk om de spieren rondom de bekken zo sterk mogelijk te houden. Dit probeer ik dan ook met zwemmen (zalig met dit weer!) en yoga.

Het echte werken in de zorg moet ik zoveel mogelijk proberen te vermijden, dat is nu te belastend. Maar ik kan gelukkig nog veel doen om mijn collega’s te ondersteunen vanachter de balie of het bureau. Het heeft mij doen realiseren hoe zwaar het werk als verpleegkundige eigenlijk is. En hoe zeer daarom het werk op verschillende manieren ondergewaardeerd wordt. Nu hoeven zwangere verpleegkundigen geen nachtdiensten te werken en moeten ze verplicht 6 weken voor de uitgerekende datum met zwangerschapsverlof, maar daarnaast wordt er in de praktijk nog net zo hard mee gewerkt. Vaak omdat er een tekort is aan personeel (door laag salaris, zwaar werk, onregelmatige werktijden) waardoor er anders gaten in het rooster ontstaan. Al helemaal als de zwangeren ook nog eens eerder uitvallen door complicaties tijdens de zwangerschap. En zo kun je lastig de kwaliteit van zorg waarborgen wat voor het management toch vaak het belangrijkste uitgangspunt is? Ik begrijp daarom ook niet waarom er door hen niet meer wordt geïnvesteerd in goed betaald zorgpersoneel. En waarom een personeelsadviseur (of andere secundair proces medewerker/adviseur) meer verdient dan een verpleegkundige (weet ik uit eigen ervaring). Dat zou andersom moeten zijn! Naast dat de kennis en kunde van een verpleegkundige veel beter beloond mag worden, maakt dit het werk aantrekkelijker, waardoor er waarschijnlijk meer mensen de verpleegkunde in gaan en daarin ook blijven werken. Met meer medewerkers is er ook meer ruimte voor minder onregelmatigheid doordat dit door een grotere groep opgevangen kan worden wat het werk ook weer meer aantrekkelijk maakt.
Pfff, ik merk dat de politieke strijdlust weer boven borrelt. En was ik daar nu niet net mee gestopt…? 😉

Desondanks heb ik de beste keuze gemaakt door nog op mijn 30e verpleegkunde te gaan studeren, gewoon omdat het een prachtig vak is. En is er in ieder geval in mijn team een enorme toewijding ten opzichte de patient en collega’s, wat de kwaliteit van zorg ten goede. Dat maakt mij alleen nog maar trotser op mijn werk en kanjers van collega’s, echte super nurses!

Een mini-heartbeatle

Elke keer als we bij de verloskundige zijn hartje horen kloppen, gaan onze harten sneller kloppen <3 In de eerste week van september ben ik uitgerekend van ons eerste kindje: een jongen. Hoewel we niet kunnen wachten tot hij er is moet ik zeggen dat de zwangerschap me wat tegenvalt... Had het allemaal wat rooskleuriger verwacht. Hoewel ik absoluut niet mag klagen! Alleen wat last van instabiele bekken. En tja, als je dan geen glaasje alcohol kan drinken om de pijn wat te verzachten 😉 Het werken als verpleegkundige is het leukste wat er is. Ik was klaar met het serieuze bureauwerk. Het gevoel niets te kunnen bijdragen aan een mooiere maatschappij. Heb dan ook nooit spijt gehad van de keuze om op mijn 30e nog een opleiding te gaan volgen. Mijn baan in het ziekenhuis is elke dag weer een uitdaging maar ook volop voldoening. Voldoening vanuit het prachtige werk en liefdevolle collega's. Maar het is ook heel hard (fysiek) werken. En als je denkt als zwangere gewoon op dezelfde voet door te kunnen gaan, loop je helaas tegen een muur op. En dat doet pijn. Zowel fysiek als mentaal. Om beide te verzachten heb ik deze blog leven in geblazen. Hopelijk kan ik zo zittend de wereld alsnog een beetje mooier maken 🙂