“Leed”

Inmiddels ben ik bijna 34 weken zwanger en ik moet bekennen: ik vind het pittig. De pijn in mijn bekken is prima houdbaar doordat ik lekker rustig aan kan doen. Helaas doe ik dat niet altijd omdat ik rustig aan doen moeilijk vind, heel moeilijk. Nu heb ik het altijd lastig gevonden om stil te zitten. Ik haal veel energie uit alle dingen die ik doe en hecht daar veel waarde aan, zoals afspreken met familie en vrienden, het huis netjes op orde hebben en lekker lopen met de hond. Of gewoon leuke dingen doen. Dan neem ik die pijn gewoon even op de koop toe.

En daarbij komen dan ook alle kwaaltjes. Het maagzuur, slecht slapen, jeuk over mijn hele lijf. Ik realiseer me meer dan ooit tevoren wat een voorrecht het is om comfortabel te zijn. En dan mag ik eigenlijk nog helemaal niet klagen omdat het allemaal tijdelijk is, ik nog geen andere kindjes heb en de kwaaltjes er nu eenmaal bij horen. Ook voor zeer energieke vriendlief vind ik het lastig. Lastig om aan de zijlijn te staan en niet veel te kunnen doen. Behalve heel lief te zijn voor mij. En dat is hij zeker.

Wat zeur ik eigenlijk ook. Kijkend naar het nieuws in de wereld besef ik hoezeer ik in mijn handjes mag knijpen. Wij zijn gezond en hebben alles want ons hartje begeert. We hebben de liefde van familie en vrienden om ons heen, eten en drinken in overvloed, een dak boven ons hoofd, toegang tot medische hulp en daarbovenop nog veel luxe. Heel veel luxe. En in die luxe voel ik me “oncomfortabel” en vind ik het pittig. Ik begin me een beetje te schamen.

Maar ik moet ook niet alles bagataliseren. Ieder zo zijn eigen leed, zei mijn moeder altijd. En om eerlijk te zijn, dat zeg ik ook vaak tegen anderen. En dat komt dan recht uit mijn hart. We kunnen ons helaas niet al het leed van de wereld aantrekken. Ook dat kreeg ik vroeger vaak te horen toen ik bijvoorbeeld weer eens thuiskwam met een (gewond) zwerfdiertje. Ik begrijp nu waarom zwangere vrouwen zo verwend worden en ik moet toegeven: ook ik vind het heerlijk. En ik heb het, net als alle andere zwangere vrouwen, ook verdiend 🙂

stichting babyspullenMaar ik geloof wel oprecht dat we er aan kunnen bijdragen om leed van anderen te verzachten. En dat geeft mij weer energie! Daarom ben ik begonnen met het verzamelen van de overdaad aan (gebruikte) babyspulletjes voor Stichting Babyspullen. Zij zorgen ervoor dat zwangere vrouwen in Nederland die in armoede leven toch een mooie uitzet krijgen voor hun pasgeboren baby. En de ongebruikte materialen uit je kraampakket kun je doneren aan Stichting Babyhope. Zij zorgen voor meer hygiene tijdens bevallingen in ontwikkelingslanden zodat er minder kans ontstaat op babyziektes en -sterftes.

Oh, en bloggen is echt het beste medicijn om mijn “leed” te verzachten 🙂

Published by

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.