Mama is in balans – Juni 2018

Ondanks dat ik nog met verlof ben, heb ik me niet alleen afgelopen maand maar ook de maanden daarvoor toch nog best veel met mijn werk bezig gehouden. Naast dat ik toch nog met een half oog mee heb gekeken naar de vastgelopen cao-onderhandelingen ben ik ook bezig geweest met iets heel spannends…. Ik ga namelijk in het Wilhelmina Kinderziekenhuis (WKZ) de vervolgopleiding kinderverpleegkunde doen!

Dit wilde ik al toen ik bezig was met de HBO-V opleiding, maar kwam tijdens de stageperiode op een hele leuke afdeling terecht waar ik eerst een paar jaar ervaring op heb gedaan. En net voor mijn zwangerschapsverlof kwam de vacature van het WKZ langs waar ik op besloot te solliciteren. Met een dikke buik ben ik nog op gesprek geweest en werd tot mijn grote verrassing al heel snel aangenomen.

Uiteraard is een en ander niet over een nacht ijs gegaan. Na de geboorte van Teun en tijdens mijn zwangerschap ben ik erg veel bezig geweest met het zoeken naar de juiste balans werk-privé. Ik dacht dat ik liever geen onregelmatige werktijden meer wilde om zo meer tijd in de weekenden te hebben voor familie en vrienden. Ook was ik steeds meer “kantoorwerk” gaan doen door mijn seniorfunctie. Maar in de loop van de tijd merkte ik toch dat het werk achter de pc en het vele vergaderen mij tegen gingen staan. Ik was niet voor niets de zorg in gegaan, wilde weer graag aan het bed staan met veel menselijk contact en me vastbijten in de vele verschillende casuïstieken. Het werken in het ziekenhuis is waar ik mijn hart aan heb verloren en hier horen nu eenmaal onregelmatige werktijden bij.

Nu heb ik ook nog de gekke eigenschap dat ik studeren heel leuk vind dus dit is voor mij echt een uitdaging waar ik heel veel zin in heb! Maar ook heel spannend. Gaat het mij allemaal lukken met de wisselende diensten, studeren en de kids (en ook nog sporten en mijn relatie en sociaal leven onderhouden)? Krijg ik net zulke leuke collega’s als die ik nu met veel pijn in mijn hart achter laat? Ga ik als jonge moeder al het leed op mijn werk niet te veel mee naar huis nemen? Er is maar een manier om daar achter te komen 🙂 En uiteraard ga ik jullie hiervan op de hoogte houden.

Na mijn verlof begin augustus ga ik meteen beginnen op mijn nieuwe afdeling.  Tervoorbereiding ben ik in ieder geval al begonnen met het afbouwen van de borstvoeding. Had nooit verwacht dat ik dat eigenlijk toch wel heel jammer zou vinden. Heb het echt heel fijn gevonden om Nout borstvoeding te geven. Maar flesvoeding is voor straks toch echt veel praktischer. Om de rust en regelmaat voor iedereen te bewaren; zo kunnen Bas en onze gastouder Nout ook voeden en hoef ik geen gekke capriolen uit te halen om rustig te kunnen borstvoeden. Om heel eerlijk te zijn is dat afgelopen weken ook een enorme uitdaging geweest met een ondernemende dreumes in huis. En gelukkig accepteerde Nout direct de fles, dus we gaan lekker tot nu toe!

Heb het wel zwaar met het afscheid nemen van mijn huidige team. Zij hebben mij toch opgeleid en gevormd als verpleegkundige. Heb zoveel van ze geleerd en heb me altijd veilig en geliefd gevoeld. Samen veel gelachen, maar ook gehuild. Echt een topteam waar ik heel veel mooie herinneringen aan ga hebben. En zeker nog wel een traantje om ga laten.

Want ja, mijn werk zie ik niet als “werk” maar is echt een onderdeel van mijn leven.

P.S. Op de foto ben ik heerlijk aan genieten van mijn eerste biertje na 10 maanden. Ook iets waar ik veel zin in heb om weer mee te beginnen 😉

Mama is in balans – Mei 2018

De maand mei is voor mij altijd al een heerlijke maand geweest. Het is lang licht, alles staat in bloei, de zon laat zich veel zien, volop aardbeien en asperges, mijn verjaardag en sinds 2 jaar ook moederdag. Alle ingrediënten om te genieten en leuke dingen met elkaar te gaan doen.

Nout is alweer bijna 8 weken oud en groeit als kool. Door mijn “slagroom” zoals de dokter bij het consultatiebureau zei 🙂 Heel fijn, maar ook best pittig om hem nog volledig de borst te blijven geven. Teun (bijna 2) is een heerlijk mannetje maar ook ondernemend en zo nu en dan “puberend”. Oftewel een handenbindertje die ik continue in de gaten moet houden. En als Bas is werken en ik alleen ben met de kids, is het niet altijd even makkelijk om rustig te kunnen borstvoeden. Met het einde van mijn verlof in zicht ben ik daarom begonnen met afbouwen. Dat geeft mij wat meer ruimte terug en zo kan Bas ook af en toe een fles geven.

Door het borstvoeden is het soms lastig om op pad te gaan omdat we niet echt een schema hebben en dus kunnen plannen. Gelukkig vind ik het geen probleem om in het openbaar (discreet) te voeden dus hebben we wat leuke dingen op het programma gezet deze maand onder het motto “go with the flow”, we kijken wel hoe het loopt. Best wel buiten mijn “comfortzone”, maar ik moet zeggen dat ik zo relaxed ben dat dit allemaal prima gaat (hebben ze oxytocine misschien ook in pilvorm? 😉 ) !

Van kraambezoekjes hebben we BBQ-etentjes gemaakt, we zijn naar een kinderfestival geweest, gestruind door Utrecht met een bezoekje aan museum Speelklok en hebben uiteraard ook de speeltuin en kinderboerderij niet overgeslagen. Het was een heerlijke maand waarin we weer veel mooie herinneringen hebben gemaakt met ons gezin, vrienden en familie. De kids zijn misschien hiervoor nog iets te klein, maar gelukkig hebben we veel foto’s en video’s voor later 🙂

Mama is in balans – April 2018

Hoera! Onze lieve Nout is geboren! 9 dagen eerder dan de uitgerekende datum, maar alles is voorspoedig gegaan en zowel Nout als ik maken het heel goed. Het was wel weer even wennen die gebroken nachten met borstvoeding, krampjes en spugen maar inmiddels hebben we een soort van ritme gevonden. En de Oxytocine doet gelukkig ook nog goed zijn werk 🙂

Met kleine kinderen zie je het soms alle uren van de dag worden, vooral nu met een jonge baby. Ook is het veel een kwestie van schema’s en een goede planning. In die planning van werken, zorg voor de kinderen, huishouden, koken etc. houd je niet heel veel tijd over om leuke dingen te doen met je gezin. Dus daarom is het af en toe heel fijn als je tijd kunt kopen!

Tijdens de kraamweek zijn we enorm verwend door Stephanie van kraamzorg ’t Ooievaartje. Naast het uit handen nemen van allerlei huishoudelijke taken en de zorg voor Nout heeft ze ons ook echt in de watten gelegd zodat we optimaal konden genieten van elkaar. Deze zorg is in Nederland goed geregeld en je bent er voor verzekerd, alleen na 8 dagen sta je er weer “alleen” voor! En dan is het heel veel als je diensten kunt inschakelen zoals hulp in de huishouding, een maaltijdbox of boodschappenservice. Maar ik heb deze maand ook heerlijk en makkelijk ontbeten met Oot en de eerste foto’s van ons kleine wonder laten afdrukken via Klikkie. En ja, dat kost geld, maar quality time met je gezin is wat mij betreft onbetaalbaar. Ze groeien zo snel!

Net zoals bij de geboorte van Teun hebben we ook bij Nout gevraagd om een donatie voor een goed doel in plaats van kraamcadeaus. Deze keer aan het prachtige werk van de CliniClowns. Zodat zij ook bij zieke kindjes een lach op hun gezicht kunnen toveren!

Ode aan de liefste hond

De tranen komen al weken te pas en te onpas opzetten. Heb al eerder liefdesverdriet gehad maar ook dit keer doet het weer heel veel pijn. We hebben vandaag onze lieve hond Jamie naar een ander plekje gebracht. Doordat onze gezinssituatie afgelopen jaren is veranderd was er helaas geen match meer. Hele jonge kinderen kunnen helaas erg onvoorspelbaar zijn en heel veel lawaai maken. En daar is Jamie te gevoelig voor. Ze werd angstiger wat een situatie creëerde wat voor zowel haar als ons steeds onveiliger en stressvoller werd.

We zijn met tips en adviezen van gedragsdeskundigen aan de slag gegaan om haar te laten wennen aan de nieuwe situatie en geprobeerd haar op haar gemak te stellen. Maar angst is helaas een emotie die je niet makkelijk weg neemt. We zagen haar steeds ongelukkiger worden en konden dit helaas niet voor haar oplossen. We genoten allemaal nog volop van de knuffelpartijen ’s avonds op de bank, het rennen aan de fiets en de wandelingen door het bos en duinen. Maar deze gelukkige momentopnames wogen niet meer op tegen de dagelijkse realiteit in een huishouden met een jong kind en nog eentje op komst.

Ondanks dat wij veel verdriet hebben van deze onmogelijke keuze weten we zeker dat Jamie heel gelukkig gaat worden. Met behulp van lieve mensen van de stichting gaat ze nu naar een plekje zonder kinderen met andere honden. Hier kan ze tot rust komen en naar hartelust hond zijn samen met haar soortgenootjes. Iets wat wij haar niet konden bieden. En dat biedt ons troost.

Terwijl ik haar spullen inpak komen alle mooie herinneringen voorbij. Haar enthousiasme, haar zachtheid, rennen in het bos en de duinen, knuffelsessies op de bank, spelen met kat Oliver, overal bij willen zijn, genietend van het zonnetje in de tuin.

Gelukkig mag je dit allemaal blijven doen lieve Jamie, alleen genieten wij niet meer met je mee. We laten je los omdat dat beter voor je is, maar je blijft voor altijd in ons hart.

Wel stil geweest, niet stil gezeten!

In juli mijn laatste “Heartbeatle”-blog gepost, inmiddels alweer 24 weken zwanger! Je hoeft niet heel goed te kunnen rekenen om te raden waarom het even stil is geweest. Pfff, wat vond ik het 1e trimester pittig deze keer….

Ben gelukkig wel blijven schrijven, alleen heb ik me daarbij geconcentreerd op mijn werk. Dit heeft een aantal leuk ontvangen blogjes opgeleverd die op de website en het intranet van het UMC Utrecht hebben gestaan. En waarmee het is gelukt om de verpleegkundigen daar in huis een stem te geven!

Voor 2018 heb ik mezelf als doel gesteld om meer (werk-privé) balans te creëren. Ben dol op mijn werk als verpleegkundige (werk nu nog 32u), maar ben ook dol op mijn gezin. Afgelopen jaar ben ik erg zoekende geweest en voor 2018 heb ik de kans gekregen om samen met de experts van MamaNL op zoek te gaan naar wat voor mij werkt om goed te voelen.  Voornamelijk op het gebied van beweging, ontspanning, (op)voeding, werk, huishouden, relatie, sociale contacten etc. ga ik elke maand zowel mezelf als andere mama’s proberen te inspireren.

En dit keer niet met behulp van een blog, maar van een vlog! Heel spannend want daar heb ik nog geen ervaringen mee. Wel een super leuke uitdaging en stok achter de deur om er helemaal voor te gaan! Zin om ook mee te doen? Je kunt je gratis inschrijven via www.mamaisinbalans.com

(een helaas alcoholvrije ;)) Proost op een liefdevol, vrolijk, gezond en uitgebalanceerd nieuw jaar!

Lekker belangrijk

Al zoekende naar informatie over hoe om te gaan baby’s in het digitale tijdperk (qua opvoeding) werd ik voornamelijk geconfronteerd met mijn eigen digitale gedrag. Surfend op mijn smartphone terwijl ik de kleine de fles gaf. Of tijdens het eten kijken wie er een bericht stuurt via een van de vele apps. Maar als je het dan hebt over de inhoud, dan ben je er vaak niet veel wijzer van geworden. Of gelukkiger.

Neem nou het steeds groter wordende aanbod van nepnieuws, maar ook het bericht dat door een tweet een “grote fout” werd gemaakt bij de Oscars. Ook al zijn de Oscars totaal niet belangrijk voor het overgrootste deel van de mensen op onze aarde. Dat zijn onderwerpen als veiligheid, gezondheid, voldoende voedsel, schone lucht en aardig zijn voor iedereen om je heen. En dat is waar ik me mee bezig wil blijven houden. Zowel persoonlijk als in mijn werk.

Ik realiseer me ook dat social media daarbij een ontzettend belangrijke tool is om andere mensen te bereiken. Om bewustwording te creëren. Ook al kan ik me ook voorstellen dat de zwevende kiezer inmiddels knettergek is geworden. Gelukkig staat mijn stem al heel lang vast 🙂 Maar ik denk dat het persoonlijke psychologische gedeelte van de sociale media ons veel te veel opslokt. Om leuk of belangrijk gevonden te worden. Of gewoon om te “loeren”. Is het gras bij de buren groener? Waanzinnig interessant natuurlijk. Maar niet belangrijk.

Ik weet ook niet precies waarom ik me hier wil verantwoorden. Waarschijnlijk omdat ook ik toch best gevoelig ben voor wat men over mij denkt. En dat is dus precies waar het mis gaat op social media. En daarom ga ik afkicken. Geen FB, Twitter en andere nieuwsgeraleerte (social) media meer op mijn smartphone. Ik kan de informatiestroom gewoon niet meer aan.

En ja, iedereen vind weer andere dingen belangrijk. Dus doe vooral je ding, ik zal je niet veroordelen. Maar gelukkig en gezond zijn, is voor iedereen belangrijk. En dat snapt ook iedereen. Mijn mooie gezinnetje is voor mij het belangrijkste wat er is. En daar wil ik graag zoveel mogelijk energie en tijd in stoppen. Wandelen met de hond, koffie drinken met mijn lieve vriend, knuffelen en spelen met mijn prachtige zoon. Maar ook genieten van een heerlijke maaltijd, een spelletje doen, urenlang kletsen met vriendinnen, avondje volleyballen of naar een gaaf theaterstuk. Of me gewoon helemaal storten op mijn fantastische werk. Daarvan wordt ik gelukkig, blijf ik gezond en dat zijn volgens mij de beste ingrediënten om je kindje zo goed mogelijk op te voeden.

 

Smeren

Het is geen geheim dat ik dol ben op smeerseltjes. Voor op mijn huid, handen, lippen, voor onder de douche, in bad. Als het maar lekker ruikt en zacht is. En daarmee bedoel ik niet alleen zacht voor de huid maar ook zacht voor bijvoorbeeld je gezondheid, het milieu en dieren. Oftewel met zo min mogelijk schadelijke stoffen. Voor mezelf, maar zeker voor onze kleine man.

Al eerder schreef ik over Lovea, HiPP Bio en De Zeepfabriek. Maar ik heb nog veel mfullsizerender-9eer leuke merken en producten (klaar staan) om te testen. Zoals bijvoorbeeld Oh-lief. Omdat Teun wat schrale wangetjes heeft na zijn baby-acne ben ik Oh-lief “Natural Aqueous Cream” op zijn gezichtje gaan smeren. Eerst maak ik zijn gezichtje schoon met afgekoeld gekookt water en daarna smeer ik deze crème op zijn wangetjes en andere droge plekjes. Zijn huid schilfert minder en voelt zachter aan. Echt een heel fijn product dus! Alle producten van Oh-lief zijn 100% natuurlijk en biologisch en dus 100% veilig voor de tere babyhuid.  Denk dat ik na de tester dus zeker wel de grotere verpakking van deze crème ga toevoegen aan mijn assortiment 🙂

fullsizerender-10Ook het boek en een aantal producten van dermatoloog Dr. Leenarts gebruik ik graag bij het verzorgen van Teun. In haar boek legt ze uit waarom de babyhuid zo kwetsbaar is en hoe je deze het beste kunt verzorgen. Zo is de opname van stoffen door de huid bij baby’s groter en moet je dus extra voorzichtig zijn bij de keuze van verzorgingsproducten. Maar ook droogt de babyhuid sneller uit omdat deze minder goed in staat is om water vast te houden. Het advies is om je baby maar 2 à 3 keer per week, maximaal 5 minuutjes in bad te doen met een beetje babyolie. Dr. Leenarts adviseert daarnaast om producten te gebruiken met zo min mogelijk ingredienten zodat er minder kans is op het ontwikkelen van een allergie.

img_6518-1Nu zijn bovengenoemde producten ook vrij kostbaar. Gelukkig realiseren steeds meer ontwikkelaars van verzorgingsproducten het (commercieel) belang van natuurlijke en/of biologische producten met zo min mogelijk schadelijke ingredienten. Zo heeft supermarktketen Lidl sinds kort ook een babylijn van Cien. Zij geeft op de verpakkingen aan dat deze zeepvrij en ph-neutraal zijn, geen minerale olien, siliconen, conserveer- en kleurstoffen bevatten en daarnaast zelfs vegan zijn. En ook niet geheel onbelangrijk: voor nog geen 7 euro heb je wasgel, badschuim, babyolie – en billenzalf! Je begrijpt dat ook deze producten klaar staan om te testen…. Wordt dus vervolgd 🙂

Rollercoaster

Jeetjemina, wat een achtbaan waren de afgelopen weken. Teun is 28 augustus geboren en ineens zijn we alweer 3,5 week verder. Maar ook een heleboel (prachtige) ervaringen rijker!

FullSizeRender-35
Ontbijtje van onze lieve kraamzorg

Hoeveel ik ook heb gelezen en onderzocht, niets had me echt kunnen voorbereiden op de bevalling en de eerste weken met een pasgeboren baby. Je wordt geleefd. Door alle zorgverleners om je heen, maar ook door de kleine die zich nergens door laat leiden. Al ben ik wel heel blij met de zorg die ik heb ontvangen, wat een geluk en voorrecht. En toch ook met veel voorbereidingen die ik had getroffen.

Ik had bijvoorbeeld al melkpoeder en flessen in huis gehaald voor het geval de borstvoeding niet goed op gang zou komen. Daarnaast had ik al een Puckababy inbakerzakje gekocht mocht dit nodig zijn om, vooral ’s nachts, rust te creëren. Dit bleek voor ons achteraf heel fijn te zijn, maar het kan bijvoorbeeld ook zijn dat de kleine de poeder, fles of inbakeren niet accepteert. Het is dus altijd afwachten.

FullSizeRender-36Maar we zijn heel blij! Teun doet het goed en ik voel me goed. Ik geeft Teun 50% flesvoeding en 50% afgekolfde borstvoeding. Het inbakeren brengt hem veel rust waardoor hij goed slaapt. En wij dus ook 🙂 Met de hond en kat gaat ook alles goed en ze zijn inmiddels al gewend aan de kleine herriemaker. Ze vinden het zelfs wel gezellig zo met z’n allen thuis (op de bank). En natuurlijk de wandelingetjes in het bos of naar de winkels/terras. Teun gaat dan in de draagzak of de wagen, vind hij heerlijk!

Mijn herstel ging heel voorspoedig, ik heb weer energie voor 10!! En wat een feest dat de zon nog volop schijnt, we genieten optimaal van ons prachtige mannetje.