Mama is in balans – Maart 2018

Eerlijk is eerlijk, ondanks de fysieke beperkingen en vreselijke kou, heb ik een hele fijne verlofmaand gehad. Ik genoot van de dagen dat Teun bij de gastouder was en ik wat langer in bed kon blijven liggen en daarna te doen waar ik zin in had. Lekker fröbelen op de kinderkamers, een boekje lezen of even op mijn gemak de stad in. Maar ik heb ook enorm genoten van de dagen met Teun, hij groeit zo hard. Hij is een enorme avonturier, kletst je de oren van je kop maar is ook zo gezellig. Fysiek zijn die dagen pittig, maar door te accepteren dat ik gewoon even niet veel met hem op uit kan, is de interactie samen juist zo leuk! Samen boekjes lezen, puzzeltjes maken, verstoppertje spelen, liedjes zingen, hij leert zo snel. Ja, elke dag even naar buiten blijft van mijn innerlijke criticus wel een must, maar dat is weer prima te combineren met een boodschap of lekker kopje koffie 🙂

Afgelopen maand ook veel bezig geweest en gelezen over de tijd die wij dagelijks achter onze smartphone, tablet of laptop zitten waardoor weer niet alleen een overdaad aan digitale informatie binnenkrijgen maar ook onder andere funest is voor je hormoonbalans en houding. En het allerbelangrijkste: kostbare tijd die je ook kunt besteden aan leuke dingen doen met je gezin, familie of vrienden. Dus waarom besteden we (ik) eigenlijk zoveel tijd aan de online wereld? Informatie opzoeken, contacten leggen en onderhouden, spelletjes spelen, shoppen, de mogelijkheden lijken eindeloos. Het is snel, makkelijk en vermakelijk. Maar weegt dit dan op tegen de nadelige gevolgen? Als moeder ben ik me daar veel meer bewust van dan een aantal jaren geleden. Want ja, die kleine ziet ons bezig met onze devices en wil ook. En FaceTimen met oma is natuurlijk geweldig, maar ik wil er voor waken om onze spruiten maar een telefoon in hun handen te drukken om ze stil te houden.

Zelf vind ik het erg leuk om te bloggen en nu ook te vloggen. Voor mij werkt het een soort therapeutisch. Mijn gedachten en gevoelens ordenen en delen. En ja, het voelt heel goed als je stukjes leuk gevonden worden. Bevestiging zoeken en controle houden zijn zaken die er, onder ander door de opkomst van social media, de afgelopen jaren maatschappelijk meer in zijn geslopen. Je wordt er nog kritischer van op jezelf, omdat je niet alleen een overload aan informatie krijgt, maar bij anderen ziet hoe jij het misschien ook wel zou willen en anderen nog meer een mening over je vormen. Ik heb dit ook bemerkt bij mezelf en wil deze kritische kant meer gaan loslaten. Nog meer analoog (zonder social media) gaan leven dan digitaal. En daar hoeft dan niet perse iedereen continu van mee te genieten. Blij zijn met mezelf en ons leven zonder dat we daar continu bevestiging voor hoeven te krijgen door middel van likes. Maar wat ik wel weer heel leuk zou vinden: als ik anderen kan inspireren en eventueel helpen. Zal de zorgverlener in mij wel weer zijn 😉

In mijn nieuwe vlog wordt het volgens mij wel duidelijk dat ik een heerlijke maand heb gehad: zoveel leuke dingen gedaan en ook weer veel geleerd over mezelf en ons gezinsleven. Die verdomde hormoontjes zorgen ervoor dat je niet altijd in balans bent maar ik vind het een uitdaging om die toch telkens weer op te zoeken. Vooral ook heel benieuwd weer naar hoe dat gaat in mijn kraambed- en tijd. Spannend nu wanneer ons tweede kleine wonder zich meldt. Ik zag in eerste instantie wel op tegen de pijn maar daarvoor heeft Marinda van Mamz mij mooie handvaten en weer vertrouwen gegeven. Kan niet wachten om hem te ontmoeten en lekker samen te cocoonen en genieten.

Mama is in balans – Februari 2018

Deze maand weer druk bezig geweest met balanceren 😉 En mezelf hierover openstellen op video…. Het zijn pittige weekjes geweest met het wegbrengen van onze lieve hond Jamie, de gebroken nachten omdat Teun kiesjes kreeg en mijn steeds dikker wordende buik met bijbehorende ongemakken. Gelukkig heb ik veel “moral support” gehad van lieve vriendinnen en collega’s. Ben blijven sporten bij Mom in Balance wat echt heel fijn is maar de nadruk lag afgelopen weken vooral op eten. En daar zijn we hier thuis gek op!

Al sinds mijn tienerjaren eet ik vegetarisch en ook tijdens mijn zwangerschappen ben ik gewoon vegetarisch blijven eten. Dat heeft nooit problemen opgeleverd omdat ik genoeg verschillende voedingsstoffen binnen krijg door gevarieerde en gezonde voedingskeuzes. We proberen elke dag vers te koken, zonder pakjes en zakjes want daar zijn we echt een beetje allergisch voor. Verse pizza’s (tegenwoordig veel keuzes in bodems bij de supermarkt) met veel (gegrilde) groenten maken we ook graag zelf, snel en makkelijk! En heel soms verwennen we ons zelf met een Indonesische of Indiaase afhaal-maaltijd. Of gewoon lekker buiten de deur, dus dat doen we ook sowieso op onze date-night! Teun eet in principe met de pot mee, maar daarbij kijken we wel naar de hoeveelheid zout en scherpe kruiden. We drinken nauwelijks zuivel, sappen of frisdranken, voornamelijk water en thee (en koffie). En af en toe een wijntje of biertje gaat er ook goed in, dus dat mis ik nu wel 🙂

Ook al eet ik dagelijks fruit, snoepen blijft helaas voor mij wel een zwak punt. Vooral chocola en drop en al helemaal nu ik zwanger ben. Blij verrast was ik dan ook dat ik afgelopen week bij de verloskundige maar 4 kilo bleek te zijn aangekomen! Niets aan de hand verder, de baby is zelfs wat groter dan normaal. Alle beweging ( en de misselijkheid in het 1e trimester) heeft waarschijnlijk gewoon zijn vruchten afgeworpen.

En wat kun je toch blij worden van een hapje/drankje met een goed gesprek, een kaartje of zelfs een bloemetje. Gelukkig ben ik gezegend met veel lieve mensen om me heen. Helaas is het contact door afstand, tijd en andere praktische zaken tegenwoordig veel digitaler geworden wat ik heel jammer vind. Snap wel dat dat veel handiger is maar toch word ik gelukkiger van echt contact. En echte kaartjes! Ben daarom enorm voorstander van minder digitaal en meer “analoog”.

Inmiddels ben ik met zwangerschapsverlof met voorafgaand een vakantie van mijn overschot aan vakantiedagen, wat een luxe! Maar ik zal mijn werk ook enorm gaan missen de komende maanden. Naast de vele fijne collega’s die ik heb, doet de zorg voor patiënten me ook altijd weer realiseren hoe gezegend ik ben en dat ik moet blijven relativeren. Natuurlijk heeft iedereen zijn eigen struggles en die worstelingen mogen er ook zijn. Maar voor mij helpt het enorm om dingen in perspectief te blijven zien.

Dus minder digitaal en blijven relativeren neem ik de komende maanden mee in mijn zoektocht naar balans. Doordat we steeds digitaler zijn geworden hebben we ook veel meer toegang tot kennis en spiegelen we elkaar misschien wel veel mooiere zaken voor dan dat ze in werkelijkheid zijn. Willen we het misschien wel allemaal te goed doen, wat veel stress oplevert. Leggen we de lat voor onszelf niet veel te hoog? Wij zijn zonder alle digitale informatie en kennis toch ook gezond groot geworden?

Volgende maand meer! Nu heb ik voor jullie nog een heerlijk vegetarische recept, voedzaam en heel makkelijk te maken:

Ingrediënten:

  • Bloemkool in roosjes
  • Wortels in stukjes of plakjes
  • Paprika in reepjes
  • Lenteui als garnering
  • Vegaballetjes
  • Sojasaus
  • Rijstazijn
  • Rietsuiker
  • Wijn
  • Lassie zilvervliesrijst met quinoa

Bereiding:

Besprenkel de gesneden groenten met wat olijf- of zonnebloemolie en ongeveer een theelepel komijn- en gemberpoeder. Lekker door elkaar husselen en op bakpapier een half uurtje op 180 graden in de oven. Ondertussen de rijst koken zoals op de verpakking beschreven staat en de balletjes aanbakken. De oosterse saus maak je door in een pannetje 3 eetlepels sojasaus, 3 eetlepels rijstazijn, 1 eetlepel (riet)suiker en 3 eetlepels wijn (wat je open hebt staan ;)) te doen en op een laag vuurtje te roeren tot een gladde saus. Doe de rijst, groenten en balletjes op een bord, wat oosterse saus over de groenten en balletjes en garneer met ringetjes lenteui.

Eet smakelijk! 

Lekker belangrijk

Al zoekende naar informatie over hoe om te gaan baby’s in het digitale tijdperk (qua opvoeding) werd ik voornamelijk geconfronteerd met mijn eigen digitale gedrag. Surfend op mijn smartphone terwijl ik de kleine de fles gaf. Of tijdens het eten kijken wie er een bericht stuurt via een van de vele apps. Maar als je het dan hebt over de inhoud, dan ben je er vaak niet veel wijzer van geworden. Of gelukkiger.

Neem nou het steeds groter wordende aanbod van nepnieuws, maar ook het bericht dat door een tweet een “grote fout” werd gemaakt bij de Oscars. Ook al zijn de Oscars totaal niet belangrijk voor het overgrootste deel van de mensen op onze aarde. Dat zijn onderwerpen als veiligheid, gezondheid, voldoende voedsel, schone lucht en aardig zijn voor iedereen om je heen. En dat is waar ik me mee bezig wil blijven houden. Zowel persoonlijk als in mijn werk.

Ik realiseer me ook dat social media daarbij een ontzettend belangrijke tool is om andere mensen te bereiken. Om bewustwording te creëren. Ook al kan ik me ook voorstellen dat de zwevende kiezer inmiddels knettergek is geworden. Gelukkig staat mijn stem al heel lang vast 🙂 Maar ik denk dat het persoonlijke psychologische gedeelte van de sociale media ons veel te veel opslokt. Om leuk of belangrijk gevonden te worden. Of gewoon om te “loeren”. Is het gras bij de buren groener? Waanzinnig interessant natuurlijk. Maar niet belangrijk.

Ik weet ook niet precies waarom ik me hier wil verantwoorden. Waarschijnlijk omdat ook ik toch best gevoelig ben voor wat men over mij denkt. En dat is dus precies waar het mis gaat op social media. En daarom ga ik afkicken. Geen FB, Twitter en andere nieuwsgeraleerte (social) media meer op mijn smartphone. Ik kan de informatiestroom gewoon niet meer aan.

En ja, iedereen vind weer andere dingen belangrijk. Dus doe vooral je ding, ik zal je niet veroordelen. Maar gelukkig en gezond zijn, is voor iedereen belangrijk. En dat snapt ook iedereen. Mijn mooie gezinnetje is voor mij het belangrijkste wat er is. En daar wil ik graag zoveel mogelijk energie en tijd in stoppen. Wandelen met de hond, koffie drinken met mijn lieve vriend, knuffelen en spelen met mijn prachtige zoon. Maar ook genieten van een heerlijke maaltijd, een spelletje doen, urenlang kletsen met vriendinnen, avondje volleyballen of naar een gaaf theaterstuk. Of me gewoon helemaal storten op mijn fantastische werk. Daarvan wordt ik gelukkig, blijf ik gezond en dat zijn volgens mij de beste ingrediënten om je kindje zo goed mogelijk op te voeden.